Sirozlu hastaların kardiyak morfoloji ve fonksiyonunu değerlendirmede kontrol grubu ile karşılaştırmalı doku doppler, tei indeksi ve pulse doppler kullanımı

Sirotik Kardiyomyopati (SKMP); sirotik hastalarda bilinen diğer kardiyak hastalıkların yokluğunda, strese karşı körelmiş kontraktil yanıt ve/veya elektrofizyolojik anormalliklerle birlikte bozulmuş diyastolik relaksasyonla karakterize bir tablodur. Günümüzde Transtorasik Ekokardiografi (TTE) istirahat anında çekildiği için birçok SKMP tanısı atlanmaktadır. Son döneme ilerlemeden tanı koymak için ekokardiografik çeşitli parametreler ile gözden kaçan SKMP olgularını yakalayabiliriz. Planladığımız bu çalışmada, sirozlu hastalarda myokardiyal performans indeksi (MPİ) ve doku doppler parametreleri kullanılarak sistolik kalp yetmezliği gelişmeden erken dönemde SKMP tanısını koymayı amaçladık. Çalışmaya alkolik sirozu olmayan 20 tane 6 ayın üzerinde siroz tanısı ile takip edilen hasta ve 20 sağlıklı yaş ve cinsiyet uyumlu gönüllü kontrol grubu olarak alındı. Çalışmaya dahil edilen 20 hasta ve 20 kontrol grubunun demografik ve klinik verileri incelendiğinde, gruplar arasında anlamlı fark olmadığı görüldü. Hasta grubunda beklenildiği üzere kontrol grubuna kıyasla karaciğer fonksiyon testleri ve INR değerinin daha yüksek olduğu görüldü ancak şaşırtıcı olarak siroz grubunda ürik asit düzeyi de kontrol grubuna göre daha yüksek saptandı (p:0.002). Ekokardiografik verilere bakıldığında hasta grubunda ortalama sol atriyal çap daha büyük bulundu (p< 0.001). Diyastolik disfonksiyon verilerinden E/A arasında anlamlı fark bulunmazken mitral deselerasyon zamanı hasta grubunda daha uzun bulundu (p: 0.001). Doppler zaman aralıklarından hesaplanan MPİ ve doku doppler ile hesaplanan ortalama MPİ hasta grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede daha yüksek saptandı (p<0.001). Doku doppler ile saptanan septal ve lateral annulüs sistolik hızları ortalamasıda hasta grubunda daha düşük bulundu (p<0.001). Sonuç olarak SKMP; periferik vazodilatasyona bağlı sol ventrikül afterloadu düştüğü için genellikle subklinik seyreder. Bu yüzden geleneksel TTE ile atlanma olasılığı yüksektir. Çalışmamızda da gösterildiği gibi MPİ ve doku doppler görüntüleme yöntemleri kullanılarak SKMP olgularını yakalayabiliriz. Böylelikle sirozlu hastalardaki stress durumlarındaki akciğer ödemi riski gibi klinik kötüye gidişin önüne geçebilir ve gerekli önlemleri alabiliriz. Bu yüzden özellikle sirozlu bir hastada hemodinamisini etkileyebilecek bir girişim planlanıyor ise geleneksel TTE yanında MPİ ve doku doppler ile daha detaylı değerlendirme yapılmalıdır