Sistem mühendisliği yaklaşımında kritik başarı faktörlerinin belirlenmesi: Askeri uçak geliştirme projesinde bir uygulama

Savunma Sanayi her ülkenin bağımsızlığını koruması için önem vermesi gereken bir sektördür ve bu sektörde en çok öne çıkan çalışmalar ise araştırma geliştirme projeleridir. Ar-ge projeleri sayesinde ülkelerin savunma sistemleri özgün bir biçimde geliştirilir ve bu sayede diğer ülkelerin etkisinden uzak olur. Askeri uçak geliştirme projeleri de savunma sanayii özelinde ar-ge projelerine en büyük örneklerden biridir. Sistem mühendisliği ise askeri uçak geliştirme projelerinde klasik proje yönetimi anlayışına nazaran farklı öneme sahiptir çünkü uzun ve karmaşık projelerde daha emin adımlarla ve riski azaltarak ilerlemeyi sağlar. Bu nedenle, bu tez kapsamında sistem mühendisliği yaklaşımının proje başarısına etkisindeki kritik başarı faktörleri belirlenmiştir. Bu amaçla, öncelikle 23 adet başarı faktörü belirlenmiş ve bu faktörler proje planlama, teknik süreçler, proje katılımcıları ve teknik yönetim olmak üzere dört ana faktör altında gruplandırılmıştır. Askeri uçak geliştirme projelerinin kritik başarı faktörlerini tespit etme amacıyla sistem mühendisliği alanında deneyimli ve uzman olan ve uzay ve havacılık alanında çalışan karar vericiler tarafından 23 faktör En İyi-En Kötü yöntemi (BWM) uygulanarak değerlendirilmiştir. Uygulama sonucunda, karar vericiler için en önemli faktör grubunun "proje planlaması" olduğu tespit edilmiştir. Genel önem sıralamasına göre 23 faktör arasından 10 faktörün öne çıktığı ve bunların içinde en önemli olanın ise "rollerin ve sorumlulukların açıkça belirlenmiş olması" faktörü olduğu gözlenmiştir. BWM yönteminin veri ve zaman açısından etkin bir yöntem olduğu ve diğer yöntemlere göre daha az karşılaştırma verisi kullanarak karşılaştırmalar yaptığı ve güvenilir sonuçlar ürettiği gözlenmiştir.