Sistemik isotretinoin tedavisinin oküler yüzey ve gözyaşı bezlerine etkisi

Akne vulgaris, klinik pratikte sıklıkla rastlanan, kronik süreçte remisyon ve alevlenmeler ile seyreden bir cilt hastalığıdır. Bu hastalık nedeniyle sistemik isotretinoin (13-cis-retinoik asit) tedavisi de sıklıkla kullanılmakta ve oküler yüzey ve meibomian bezler belirgin ölçüde etkilenmektedir. Çalışmamızda Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji ABD tarafından sistemik isotretinoin tedavisi (SİT) başlanılması için endikasyon alan ve kliniğimize refere edilen 20 hasta ve kontrol grubu için uygun yaş dağılımında olan, kliniğimize rutin göz muayenesi için başvuran 20 birey değerlendirmeye alındı. Kontrol grubu ve hasta grubu aynı hekim tarafından muayene edildi. Hastaların gözyaşı kırılma zamanı (GKZ), lizamin yeşili (LV) ve flöresein ile oküler yüzey boyanmaları, Schirmer testi, Cochet-Bonnet Esteziometri ile kornea hassasiyeti ölçümleri, oküler yüzey muayenesi bulguları ile meibomian bez disfonksiyonu (MBD) evrelemesi, Oküler Yüzey Hastalık İndeksi (OSDI) skorları, meibografi ile alt ve üst kapak meiboskorlarının tespiti, in vivo konfokal mikroskopi (İVKM) ile kornea bazal epitel tabakasının ve subbazal sinir pleksusunun değerlendirmesi yapıldı. Hasta grubu tedavi öncesinde, birinci ve üçüncü ayların sonunda bu parametreler açısından tekrar değerlendirildi. Kontrol ve hasta grubu tedavi öncesi MBD evreleri, alt kapak ve üst kapak meiboskorları arasında hasta grubunda daha yüksek değerlerin olmasıyla istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar görüldü (her 3 değişken için p<0,005). Tedavi süresince hasta grubunda MBD evresi, alt ve üst kapak meiboskorları arasında da anlamlı artış izlendi. Buna ek olarak flöresein ile oküler yüzey boyanmalarında artış, göz yaşı kırılma zamanlarında (GKZ) kısalma gözlendi (p=0,043, p=0,017). Çalışmamız akne vulgarisin hem kendisinin hem de tedavisinde kullanılan SİT'in meibomian bezleri üzerinde hem anatomik hem de işlevsel olarak bozukluğa yol açtığını gösterdi.