Sivil toplum kuruluşları ve yoksulluk

Geçmişi çok eski dönemlere dayanan yoksulluk, artık ulusallıktan, yerellikten çıkıp uluslararası alana yayılmış durumdadır. Yoksulluk, gelişmişlik düzeyleri her ne olursa olsun tüm ülkelerin ortak bir sorunu olup, küresel bir boyut kazanmıştır.Yoksulluk, kişilerin insan onuruna yaraşır bir hayat seviyesini yakalamalarını engelleyen bir sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Bu sorun hem toplumsal alanda huzursuzluğa ve kargaşaya yol açarak kişiler arasında fırsat eşitsizliği yaratmakta hem de yeterli geliri elde edemeyen kişilerin hayatlarını idame ettirmekte zorlanmasına ve sosyalleşmekten uzak kalmalarına yol açmaktadır.Sosyal devlet olmanın gereği olarak devletler, yoksulluğun çözümünde hem yerel, hem de merkezi anlamda tüm olanaklarını kullanmaktadırlar. Ancak tüm müdahalelere rağmen istenilen sonuca ulaşılamamaktadır. Bu noktada, önemli bir güç olan ve sosyal sorumluluk bilinciyle hareket eden sivil toplum kuruluşları önemli roller üstlenmektedir. Devlet güdümünden uzak, tamamen gönüllü olan bu kuruluşlar, devletin bazı durumlarda alternatifi, bazı durumlarda ise tamamlayıcısı olarak yoksullukla mücadelede görev almaktadırlar.Türkiye'de yoksulluğun azaltılmasında Sivil Toplum Kuruluşları'nın, devletin alternatifi değil, tamamlayıcısı olarak rol aldığı temel hipotezinden yola çıkılan bu çalışmada, yoksullukla mücadelede kamu kuruluşlarının eksik bıraktığı ya da erişemediği alanlarda, STK'ların tamamlayıcı roller üstlendiklerini ortaya koymak amaçlanmıştır.Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden anket ve görüşme teknikleri kullanılarak yapılan alan çalışmasının sonucunda ulaşılan bulgular STK'ların yoksulluğun çözümünde devletin alternatifi değil, bir tamamlayıcısı olduğu hipotezini doğrulamaktadır.