Şizofreni hastalarında fiziksel aktivite ve sanal gerçeklik eğitiminin fiziksel fonksiyon, biliş ve yaşam kalitesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Bu tez, şizofreni hastalarında fiziksel fonksiyon, bilişsel yetenek ve yaşam kalitesi üzerinde Fiziksel Aktivite (FA) ve Sanal Gerçeklik (SG) eğitimlerinin etkilerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma 12 hafta boyunca gerçekleştirilmiş olup üç gruptan oluşmaktadır:, VR grubu (n=15), FA grubu (n=12) ve Kontrol grubunu içermektedir. Temel sonuç ölçümleri, SF-36 anketi kullanılarak fiziksel fonksiyon, bilişsel yetenek ve yaşam kalitesine odaklanmıştır. Sonuçlar birçok alanda anlamlı farklılıklar ortaya koymuştur. FA grubu, temel ölçümlerine göre oturarak geçirilen sürede anlamlı bir azalma (p<0.05) ve egzersiz süresinde anlamlı bir artış göstermiştir (p<0.05). SG müdahalesinin katılımcıların fiziksel sağlığı üzerinde olumlu bir etkisi olduğu, İçerik Bileşen Özeti (PCS) skorlarının iyileştiği şeklinde bulgular elde edilmiştir (p<0.05). Ayrıca, VR grubu, ön test skorlarına kıyasla istatistiksel olarak daha yüksek ortalama sağ el dinamometre skorları göstermiştir (p<0.05). Hem VR hem de FA grupları, diğer gruplara kıyasla otur-kalk (SST) ölçümlerinde istatistiksel olarak daha yüksek ortalama değerlere sahiptir (p<0.05). Ek olarak, VR ve FA gruplarında, Zamanlı Kalk ve Yürü (TUG) testi sonuçlarının ön test zamanına göre istatistiksel olarak daha düşük olduğu görülmüştür (p<0.05). Dahası, VR ve Kontrol gruplarında, 6 Dakika Yürüme Testi (6MWT) tur ortalamalarının ön test zamanından istatistiksel olarak daha yüksek olduğu gözlenmiştir (p<0.05). FA grubu içinde, 12 hafta sonra ortalama Calgary Şizofreni Depresyon Ölçeği (CDSS) skorları anlamlı bir şekilde azalmıştır (p<0.05). Ayrıca, FA grubunda, ön teste kıyasla ortalama Mini Mental Durum Muayenesi (MMSE) skoru istatistiksel olarak daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Bu bulgular, FA ve SG müdahalelerinin şizofreni hastalarında fiziksel fonksiyon, bilişsel yetenek ve yaşam kalitesi üzerinde faydalı etkilere sahip olduğunu göstermektedir. Özellikle, FA müdahalesi oturarak geçirilen süreyi azaltırken egzersiz süresini artırmıştır (p<0.05), SG müdahalesi ise fiziksel sağlığı olumlu yönde etkilemiştir (p<0.05). Sonuçlar, şizofreni hastalarının genel iyi oluşunu artırmak için FA ve SG müdahalelerinin entegre edilmesinin önemini vurgulamaktadır. Bu müdahalelerin daha fazla araştırılması ve uygulanması, şizofreni hastalarının genel bakım ve yönetiminin geliştirilmesine katkı sağlayabilir. Anahtar Kelimeler: Anahtar kelimeler: şizofreni, Nintendo Wii Fit, etkileşimli oyun, fiziksel etkileşim, içerme, denge, esneklik, terapötik müdahale