Sınai Mülkiyet Kanunu'nda ihtiyati tedbirler

Bu çalışmada, Sınai Mülkiyet Kanunu'nda ihtiyatî tedbir kurumu incelenmiştir. Bu kapsamda öncellikle ihtiyatî tedbirin üst başlığını oluşturan geçici hukukî koruma kavramı üzerinde durulmuştur. Ardından geçici hukukî korumanın kesin hukukî korumadan farklılaşan yönleri açıklanmıştır. Geçici hukukî korumanın ivedî ve yargısal bir koruma olduğu; ispat ölçüsü, hukukî dinlenilme hakkı ve menfaat dengesi bakımından kesin hukukî korumadan ayrılan yönlerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde, ilk bölümde varılan tespitlerden faydalanılarak, Sınai Mülkiyet Kanunu'ndaki çeşitli taleplere ilişkin ihtiyatî tedbir uygulamaları ele alınmış, özellikle ihtiyatî tedbirin şartları ve ihtiyatî tedbir türleri incelenmiştir. Bu kapsamda, ihtiyatî tedbire kişinin talebi doğrultusunda, taleple bağlılık ilkesine bağlı kalarak hükmedilebileceği ortaya konulmuştur. Taleple bağlılık ilkesine uyulması şartıyla her türlü tedbire karar verilebileceğinin mümkün olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Hükümsüzlük davasında da ihtiyatî tedbir talep edilebileceği ve bu talebin hukukî dayanağının Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 389 vd. hükümlerinin olduğu açıklığa kavuşturulmuştur. Markanın iptaline ilişkin hükmün Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından uygulanmaya başlamasıyla beraber, bu Kurum tarafından tedbire karar verilemeyeceği tespit edilmiştir Çalışmanın son bölümünde ise, ihtiyatî tedbir yargılaması ve haksız ihtiyatî tedbir nedeniyle tazminat kavramı anlatılmıştır. Haksız ihtiyatî tedbir nedeniyle tazminatın kusura dayanmayan kendine özgü, Kanundan kaynaklanan bir sorumluluk olduğu sonucuna varılmıştır.