Sınıf öğretmenlerinin fen eğitimine yönelik teknolojik pedagojik alan bilgileri, teknolojiye yönelik tutumları ve çevrim içi öğretim öz-yeterlikleri arasındaki ilişki

Bu araştırmada, sınıf öğretmenlerinin fen eğitimine yönelik teknolojik pedagojik alan bilgileri, teknolojiye yönelik tutumları ve çevrim içi öğretim öz-yeterlikleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma Türkiye'nin güneydoğusunda bulunan bir ildeki 680 sınıf öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Fen Eğitimine Yönelik Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği, Teknolojiye Yönelik Tutum Ölçeği ve Çevrim İçi Öğretim Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizi için betimsel istatistik analizleri, açımlayıcı faktör analizleri, doğrulayıcı faktör analizleri, çok değişkenli normallik analizleri, yapısal eşitlik modellemesi analizi ve bootstrapping analizi kullanılmıştır. Çalışmada denenen farklı yapısal modeller sonucunda en iyi modelin teknolojiye yönelik tutumun, teknolojik pedagojik alan bilgisi ile çevrim içi öğretim öz-yeterlik arasında tam aracı rolünün olduğu model olarak bulunmuştur. Bu modeldeki dolaylı etkininin de bootstrapping analizine göre istatistiksel olarak anlamlı bir dolaylı etki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca çalışmada kullanılan bazı değişkenlerin çevrim içi öğretim öz-yeterlik üzerindeki etkisi de incelenmiştir. Ulaşılan sonuçlara göre daha önce çevrim içi öğretim yapma durumu, daha önce çevrim içi öğretim ile ilgili eğitim alma durumu, teknoloji kullanımı yatkınlık düzeyinin yüksek olması ve çevrim içi öğretim yapmak için kullanılan araç gereçlerin yeterli olması sınıf öğretmenlerinin çevrim içi öğretim öz-yeterlik inançları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahipken, sınıf öğretmenlerinin cinsiyeti, yaşı ve sahip olunan sınıf mevcudunun ise çevrim içi öğretim öz-yeterlik inançları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.