La Social-démocratie et la Turquie

Evrensel sosyal demokrasi, 2 asırdan beri işçi temelleri üzerine inşa edilmiştir. Avrupanın öncü deneyimleri işçi sınıfıyla ve özellikle sendikalarla sıkı ilişkilerin mutlak olduğunu göstermiştir. 20. yüzyılın ikinci yarısında yaşanan marksizmden kopuş bile bu ilişkilerin sonunu getirememiştir. Buna karşın Türkiye'de 1950'lerden itibaren ortaya çıkan özgür politik ortamın sosyal demokrasi terimiyle karşılaşması 1960'ları bulmuştur. İdeolojik ve sendikal yetersizlikler, teori ve pratik arasındaki farklılıklar, Türkiye'de işçi sınıfıyla bu gibi sağlam ve organik ilişkiler kurulmasını engellemiştir. Kemalizme eklemlenmiş saf laiklik ve fırsatçı halkçılık, Türkiye'de özgün birsosyal demokrasi kavramının belirlenmesine engel olmuştur. Sol eğilimlerin birleşememesi, baskın muhafazakar ideoloji karşısında kronik bir zayıflık ortaya çıkarmıştır.