Soğuk savaş sonrası Rusya'nın sert güç yumuşak güç kullanımı: Gürcistan örneği

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB)'nin 1991 yılında resmi olarak dağılması ile birlikte dünyada yeni bir sistemin varlığı söz konusu olmuş ve bu yeni tek kutuplu sistemde ABD tek süper güç olarak kalmıştır. Siyasi çevreler, SSCB'nin sonunun geldiğini düşünürken bu yeni yapıda Rusya Federasyonu olarak kendine yer edinme çabasına giren eski süper güç, 1996 yılında Putin'in başbakan seçilmesiyle birlikte yeni bir kalkınma dönemine girmiş ve toparlanarak iki kutuplu yapıda olduğu gibi tekrar uluslararası sistemde söz sahibi olmak için çabalamıştır. Bu doğrultuda, dış siyasi politikalarını yeniden şekillendiren Rusya, askeri alanda gelişmek için önemli çalışmalar yapmış ve çaba harcamıştır. Günümüzde gelinen noktada dünyada askeri güç olarak kesin varlığını kabul ettirmiş ve çabalarının sonuçlarını somut bir biçimde elde etmiştir. ABD'nin bölgede kendi güdümünde ülkeler oluşturma çabaları öteden beri var olmakla birlikte bu çabalardan birisi de Gürcistan olarak ortaya çıkmıştır. Gürcistan, dağılan SSCB'den ayrılan ve özerkliğe kavuşan bir ülke olmanın yanı sıra Rusya'nın tarihsel algısında hala kendi güdümündeki yapılardan biri olarak algılanmakta ve öyle muamele görmektedir. ABD'nin Gürcistan'a yönelik tutumu karşısında Rusya'nın bu sınır kapısı niteliğindeki ülkede yaşanan gelişmelere seyirci kalması Rus dış politikasıyla tamamen ters görünümde olacaktır. Bu sebepten siyasi ilişkileri oldukça minimal seviyelerde ve İsviçre üzerinden yürütülen Gürcistan'a karşı Rusya'nın kayıtsız kalmamakla birlikte kendi güdümünden çıkmaması için sert güç uygulaması gündeme gelmiştir. Bundan dolayı 2008 yılında Osetya'ya müdahalesi söz konusu olmuş ve iki ülke arasındaki ilişkiler daha da minimal seviyelerde yine İsviçre üzerinden devam etmiştir.