Son dönem Kalp yetersizliği olan hastalara uygulanan Sol ventrikül destek cihazı tekniğinin böbrek fonksiyonları üzerine kısa ve uzun dönem etkilerinin retrospektif değerlendirilmesi

Dekompanse kalp yetersizliği tanısı alan ve maksimum medikal tedaviye rağmen istirahatte belirgin kalp yetersizliği semptomları devam eden hastalara girişimsel tedavi yöntemlerinden biri olarak sol ventrikül destek cihazları (LVAD) takılmaktadır. Son dönem kalp yetmezliği hastalarında uç organ perfuzyon bozukluğuna bağlı kardiyorenal sendromun görülme sıklığı yüksektir. Bu çalışmanın amacı son dönem kalp yetmezliği olan hastalara uygulanan LVAD implantasyon tekniğinin böbrek fonksiyonları üzerine kısa ve uzun dönem etkilerinin retrospektif olarak değerlendirilmesidir. Çalışmamızda son dönem KY tanısı alan 329 LVAD (HeartWare, HeartMate II, HeartMate 3) cihazı takılan hasta alındı. Hastaların LVAD implantasyonu öncesi ve sonrası, 60 ay sürecindeki biyokimyasal parametreleri retrospektif tarandı. Bazal ve izlemdeki GFH (CKD-Epi) değerleri hesaplandı. Tüm istatiksel analizler için "SPSS 22.0" yazılımı kullanıldı. Bazı analizlerde Pearson ve Spearman'ın korelasyon analizi kullanıldı. Sağkalım analizleri için Kaplan-Meier yöntemi uygulandı ve istatistiksel anlamlılık log-rank testi ile değerlendirildi. İzlemde bağımsız mortalite belirleyicilerini saptamak için Cox regresyon analizi yapıldı. Hastaların yaş ortalaması 50.8±13.2, %86'sı erkek, ortalama bazal GFH'ı 77,6 ± 25,7 ml/dk/1,73m2, %29,5'u DM, %34,1'i HT tanılı idi. LVAD implantasyonu sonrası ilk 1. ayda tüm hastaların ve grupların ortalama GFH değerlerinde bazale göre anlamlı bir artış saptandı (p<0.01). Bazal GFH'ı <60ml/dk olan hasta grubunda imlantasyon sonrası 1, 6, 12, 24. aylarda bazale göre anlamlı artış (p<0.001) mevcut, 36. ayda artış anlamlı değil (p=0.08). Tüm hastaların izlem süresi boyunca; 1 yıllık transplantasyon sansürlü sağkalım %81,9 (n=56), 2 yıllık %70,3 (n=82), 3 yıllık %62,9 (n=93), 4 ve 5 yıllık %55,8 (n=99) idi. Bazal GFH'a göre her 3 grubun sağkalım oranları 1. yıl için baktığımızda 3. grupta (GFH>90) %87,9, grup1 (GFH<60) de %76,2 (p=0,03), grup 2 (GFH 60-90) de ise %81,9 idi. Bazal GFH düşük (<60) olan hastaların %27'sinde postop GFH'da yükselme olmazken, yaklaşık %73'ünün GFH'larının arttığını gördük. Buna karşılık GFH>60'ın üstünde olan hastaların ise yaklaşık %14'ünün postop 1. ayda GFH'ın <60 seyrettiğini saptadık. İlk 1 ayda GFH artan (n=227) (50,4 ± 2,2 ay) ve artmayan hastaları (n=69) (35,7 ± 3,7 ay) 2 grup olarak incelediğimizde; iyileşenlerin 2 yıllık sağ kalımı %73,3 yıllık %65, 4yıllık %58 iken iyileşmeyenlerin ise 2 yıllık %56, 3 yıllık %49, 4 yıllık %38 idi (p<0,01). İzlem boyunca LVAD'la ilişkili komplikasyonlardan en çok serebrovasküler olayların ve pompa trombozu komplikasyonlarının geliştiğini saptadık. LVAD takılan hastalarda böbrek fonksiyonları açısından kısa ve uzun dönem sonuçları oldukça iyidir. Başlangıçta GFH düşük olsa bile bu hastaların LVAD takılmasından sonra büyük oranda GFH'ında düzelmelerin olduğu ve bu düzelmenin ilk 3 yıla kadar devam ettiğini gözlemledik.