Sosyal hizmetler alanında çalışan meslek elemanlarının empati becerileri ve iş doyumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi: Manisa örneği

Amaç: Bu araştırmanın amacı, Manisa Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ve bağlı kuruluşlarında çalışan meslek elemanlarının empati becerileri ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Manisa Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü ve bağlı kuruluşlarında çalışan 125 meslek elemanı ile yapılmıştır. Nicel ve genel tarama modeline dayalı bu araştırmada veriler, Mart-Haziran 2019 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan sosyodemografik soru formu ile Minnesota İş Doyum Ölçeği, Empatik Eğilim Ölçeği ve Empatik Beceri Ölçeği- B Formu araştırmanın veri toplama araçlarını oluşturmaktadır. Araştırma verileri bireylerle yüz yüze görüşme tekniği ile toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS 22.0 paket programında analiz edilmiştir. Veriler Ki Kare (X2), t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (One Way Anova) testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Mesleğini isteyerek seçen katılımcıların iş doyumu ve empatik eğilim düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür. 22-34 yaş grubunda olan katılımcıların düşük iş doyumuna sahip oldukları görülmüştür. Lisansüstü eğitim duruma sahip katılımcıların empatik beceri puanlarının yüksek olduğu görülmüştür. Almış olduğu lisans eğitiminin işini yürütmesinde yeterli olduğunu düşünen katılımcıların empatik eğilim düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür. İş doyumu ve iş doyumunun üç alt boyutu ile empatik eğilim ve empatik beceri arasındaki birliktelik değerlendirildiğinde iş doyumunun yüksek olmasının empatik eğilimin gelişimine katkı sağladığı görülmüştür. Sonuçlar: Eğitim durumu, mesleğini isteyerek seçme, yaş, meslekte toplam çalışma süresinin iş doyumu ve empatik eğilim üzerinde etkili faktörler olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Empati, İş Doyumu, Meslek Elemanı, Sosyal Hizmetler