Sosyal refah devleti perspektifinde Türkiye'de genel sağlık sigortasının değerlendirilmesi

Refah devleti, modern toplumların temel yapı taşlarından biri olup, devletin vatandaşlarının ekonomik ve sosyal refahını sağlama sorumluluğunu üstlendiği bir yönetim anlayışını ifade eder. Bu kavram, devletin yalnızca güvenlik ve kamu düzenini sağlamakla kalmayıp, aynı zamanda bireylerin yaşam kalitesini yükseltmek, eşitlikçi bir toplum yapısı kurmak amacıyla aktif bir şekilde sosyal politikalar geliştirmesini öngörür. Refah devleti, 20. yüzyılın ortalarından itibaren özellikle Batı Avrupa'da şekillenmiş ve sosyal güvenlik, eğitim, sağlık gibi temel hizmetlerin devlet tarafından sunulmasını gerektiren bir anlayış olarak gelişmiştir. Bu çalışma, refah devleti perspektifinden sağlık hizmetlerinin örgütlenişini ve Türkiye'de uygulanan Genel Sağlık Sigortası (GSS) sistemini incelemektedir. Refah devleti modelleri çerçevesinde sağlık hizmetleri, sosyal vatandaşlık hakkı olarak değerlendirilmekte ve bireylerin gelir düzeyine bakılmaksızın eşit erişim sağlanması hedeflenmektedir. Türkiye'de 2008 yılında yürürlüğe giren GSS, sağlık hizmetlerinin finansmanında tek çatı altında birleşmeyi amaçlayarak daha kapsayıcı bir yapı oluşturmuştur. Çalışmada, GSS'nin sunduğu fırsatların yanı sıra sistemin sürdürülebilirliği, eşitlik ve erişilebilirlik açısından karşılaştığı yapısal sorunlar analiz edilmiştir. Bu bağlamda, Türkiye'nin sağlık politikaları refah devleti ilkeleriyle karşılaştırılarak değerlendirilmektedir.