Söylem analizi bağlamında XII. yüzyıl Haçlı kaynaklarında Doğu Hristiyanlığı algısı (Ermeniler ve Süryaniler)

Müslüman Türklerin ve Arapların Doğu Roma için yarattığı tehlike sonrası Batı'dan yardım talebinde bulunması üzerine gerçekleşen Haçlı Seferleri 1054 yılındaki schisma (bölünme) dan sonraki ilk ciddi temas idi. XI. yüzyılın sonunda başlayan bu hareket ile birlikte Katolik Hristiyanlar Doğu'ya "kutsal topraklar"a doğru harekete geçmiştir. Seferlerde bulunan Katolik din adamlarının ve bazı şövalyelerin gerek propaganda gerek kişisel amaçlar nedeniyle kaleme aldıkları kroniklerde sadece seferin ve yaşanan çarpışmaların kaydı tutulmamış aynı zamanda uzun yıllar boyunca çatışma halinde oldukları Ortodoks Hristiyanlar, Gregoryen Ermeniler ve Yakubi Kilisesine mensup Süryanilerden de söz edilmiştir. Öncesinde hac için "kutsal topraklar"ı ziyaret eden hacılardan, ticaret ve seyahat için Doğu'da bulunan tüccar ve seyyahlardan elde ettikleri kısıtlı bilgiye sahipken şimdi şahsi tecrübeleriyle birlikte yerli Hristiyanlar hakkında tafsilatlı bilgilere sahip olma şansı elde etmiş ve bu yerli Hristiyan gruplar hakkında olaylar ve bu olaylar karşısında takındıkları tavra göre söylemlerinin yönünü ve içeriğini değiştirmişlerdir. Doğu Roma ile sürdürdükleri kötü ilişkiler nedeniyle başlangıçta Latinlerle sıcak ilişkiler kurmuşlarsa da sonrasında Katolik Hristiyanların idaresinde yaşarken gördükleri muameleye ve inançlarını yaşamalarına yönelik uğradıkları çeşitli kısıtlamalara dayanamayarak Latinlerin aleyhinde bir siyaset izlemeye başlamaları kronik yazarlarının söylemlerine yansımıştır. Söyleme yansıyanlar ise Batı'da yerli Hristiyan gruplar hakkında bir algının / imajın oluşmasını sağlamıştır. Tezin birinci bölümünde kristolojik tartışmalar ekseninde XII. yüzyıla kadar uzanan Hristiyanlık tarihi ele alınırken ikinci bölümünde ise Ortodoks Doğu Roma'nın, Katolik Roma Kilisesi'nden yardım istemesi ve "haçlı" fikrinin doğuşu ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde söylem, hermeneutik ve imajoloji kavramları açıklanarak tezin yöntemi ve kaynakları açıklanmıştır. Dördüncü bölümde Ermeni ve Süryaniler hakkında kroniklerde yer alan ortak algıya, beşinci bölümde müstakil olarak Ermenilere yer verilmiş, altıncı bölümde ise Süryaniler hakkındaki algı ortaya konmuştur.