Spinopelvik dizilimin diz osteoartriti üzerindeki etkisi

Diz osteoartriti (OA) etiyolojisi net olarak aydınlatılamamış dünyada en sık görülen eklem hastalığıdır. Bu çalışmada spinopelvik parametrelerin diz OA'sı üzerindeki etkisini değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışmaya 50-70 yaş arası evre 2 ve üzeri diz OA tanısı alan 69 olgu dahil edildi. Evre 2 hastalar erken, evre 3 ve 4 hastalar ileri evre OA olarak kabul edildi. Olguların demografik verileri kaydedildi, detaylı klinik öyküleri alındı, fizik muayeneleri yapıldı. Hastalarda bel ve diz ağrısının değerlendirmesi için Vizüel Analog Skala (VAS), diz eklemindeki fonksiyon ve disabilitenin değerlendirilmesi için Western Ontario ve McMaster Üniversiteleri Osteoartrit İndeksi (WOMAC), bel ağrısına bağlı engelliliğinin değerlendirilmesi için Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi (ODİ) kullanıldı. Tüm gönüllülerin lateral skolyoz grafileri çekildi. Bu görüntüler PACS sisteminden alınarak Surgimap v2.3.2.1 programına yüklendi. Ölçülen pelvik insidans (PI), pelvik tilt (PT), sakral eğim (SE), lomber lordoz (LL), torakal kifoz (TK) ve sagittal vertikal aks (SVA) değerleri kaydedildi. Çalışmaya yaş ortalaması 61,62±5,13 ve VKİ ortalaması 31,84±6,05 kg/m2 olan toplam 69 hasta dahil edildi. 36 hasta (%52,2) erken evre ve 33 hasta (%47,8) ileri evre OA olarak sınıflandırıldı. Hastaların diz fleksiyon açısı (DFA) değerleri ile Pİ- LL (r=0,357; p=0,003) ve TK (r=0,258; p=0,033) değerleri arasında pozitif yönde zayıf korelasyon izlendi. Hastalarda VKİ (OR: 1,239; p=0,007), SVA (OR: 1,055; p=0,008) ve Pİ-LL arttıkça (OR: 1,274; p=0,001) osteoartrit şiddetinin yüksek olma riskinin arttığı saptandı. VKİ (β=0,245, p=0,020), sagittal vertikal aks (β=0,247, p=0,018) ve Pİ-LL değerlerinin (β=0,349, p=0,001) WOMAC toplam skoru ile pozitif yönde; sakral slop değerlerinin ise WOMAC toplam skoru ile negatif yönde (β=-0,219, p=0,026) bağımsız olarak ilişkili olduğu tespit edildi. Bu çalışmada global sagittal imbalans ve lumbopelvik uyumsuzluğun diz OA'sının şiddetini arttırdığı saptandı. Pelvik retroversiyon, diz OA'sının radyografik şiddeti ile ilişkili bulunmamasına rağmen dizdeki kötü fonksiyonel sonuçlar ile ilişkili bulunmuştur. Diz OA' sı saptanan hastalarda kinetik zincirin komponenti olan sagittal dengenin değerlendirilmesi, saptanabilecek imbalansa düzeltmeye yönelik kişiye özel egzersiz programlarının oluşturulması, dejenerasyonun progresyonunu önleyebilirken, dizabilitenin azalmasına katkı sağlayabilir.