Staphylococcus aureus izolatlarında VISA, hVISA varlığının saptanması ve delafloksasin'in in vitro etkinliğinin araştırılması

Staphylococcus aureus (S. aureus), sağlıklı insanların cilt ve burun florasında bulunabilen, deri başta olmak üzere yumuşak doku, kemik, kan dolaşımı ve solunum yolu enfeksiyonları, toksik şok sendromu ve besin zehirlenmesi gibi ciddi enfeksiyonlara da yol açabilen fırsatçı gram pozitif bir bakteridir. Vankomisin ve teikoplanin metisilin dirençli S. aureus (MRSA) enfeksiyonlarının tedavisi için en sık tercih edilen antibiyotiklerdir. Ancak, vankomisin ve teikoplanine karşı direnç artmaktadır, bununla ilişkili olarak yeni antibiyotiklere olan ihtiyaç vardır. Delafloksasin yeni bir antibiyotik olup, metisilin duyarlı S. aureus (MSSA) ve MRSA'ya karşı etkili in vitro aktiviteye sahip, çift hedefli anyonik yeni bir florokinolondur. Amerika Birleşik Devletleri gıda ve ilaç dairesi (FDA) tarafından yetişkin hastaların akut bakteriyal deri ve ve deri yapısı enfeksiyonları (ABDYE) ve toplum kökenli bakteriyal pnömoni (TKBP) tedavisinde duyarlı patojenler için onaylanmıştır. Bu çalışmanın amaçları, S. aureus izolatlarında metisilin direnci saptamada farklı yöntemlerin performansının karşılaştırılması, popülasyon analiz profili-eğri altında kalan alan (PAP-AUC) ile vankomisine heterojen dirençli Staphylococcus aureus (hVISA) araştırılması ve delafloksasinin in vitro etkinliğinin sıvı mikrodilüsyon (SMD) yöntemi ile değerlendirilmesidir. Çalışmaya Haziran 2021 ve Ekim 2023 tarihleri arasında yara, doku, derin trakeal aspirat ve balgam örneklerinden izole edilen toplam 105 S. aureus izolatı dahil edildi. Tanımlama konvansiyonel yöntemlerle ve matrix assisted laser desorption ionization time off flight mass spectrometry (MALDI-TOF MS) (Bruker Daltonics, Almanya) ile yapıldı. Metisilin direnci, sefoksitin (30 μg) (Bioanalyse, Türkiye) diski, VITEK 2 otomatize sistem (BioMerieux, Fransa) ve polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile mecA ve mecC gen bölgesi araştırılarak tespit edildi. S. aureus izolatlarında vankomisin, teikoplanin ve delafloksasin minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri SMD yöntemi ile tespit edildi. hVISA varlığı teikoplanin agar tarama yöntemi ve makro gradiyent test yöntemi ile araştırıldı ve altın standart yöntem olan PAP-AUC ile doğrulaması yapıldı. mecA geni PZR ile 64 (%61) izolatta saptandı. mecC geni hiçbir izolatta tespit edilmedi. Metisilin direnci saptamada referans yöntem olarak mecA PZR alındığında, sefoksitin disk difüzyon yönteminin özgüllüğü, duyarlılığı, pozitif prediktif değeri ve negatif prediktif değeri sırasıyla %97,6, %100, %98,5, %100; VITEK 2 oksasilin MİK için özgüllük, duyarlılık, pozitif prediktif değer ve negatif prediktif değer sırasıyla%92,7, %100, %95,5, %100; VITEK 2 sefoksitin taramanın özgüllük duyarlılık, pozitif prediktif değer ve negatif prediktif değerleri sırasıyla %87,8, %100, %92,7, %100 saptandı. Sefoksitin disk difüzyon yöntemi en iyi performansa sahipti. S. aureus izolatlarında vankomisin 0,5-2 mg/L ve teikoplanin 0,125-2 mg/L MİK değeri aralıklarında duyarlı bulunurken bir izolatta teikoplanin 4 mg/L MİK değerinde dirençli bulundu. Vankomisin için MİK50 değeri 1 mg/L ve MİK90 değeri 2 mg/L, teikoplanin için MİK50 değeri 0,5 mg/L ve MİK90 değeri 1 mg/L olarak bulundu. Makro gradiyent test yöntemi ile hVISA şüpheli izolat yoktu. Teikoplanin agar tarama yöntemi ile 12 izolat hVISA şüpheli saptandı. PAP-AUC yöntemi ile sadece iki izolatta (1 MRSA izolatı ve 1 MSSA izolatı) hVISA varlığı doğrulandı. İzolatların 19'unda (%18,1) delafloksasin dirençi bulundu. S. aureus izolatlarında delafloksasin duyarlılık oranı %81,9 idi (MRSA izolatlarında %75, MSSA izolatlarında %92,7). Levofloksasin direnç oranı S. aureus izolatlarında %19 (MRSA izolatlarında %26,6, MSSA izolatlarında %7,3) tespit edildi. Tüm izolatlarda delafloksasin için MİK50/90 değeri 0,008 mg/L/0,5 mg/L; MSSA izolatlarında 0,008 mg/L/0,016 mg/L; MRSA izolatlarında 0,008 mg/L/0,5 mg/L bulundu. Sonuç olarak, S. aureus izolatlarında metisilin direnci tespitinde sefoksitin disk difüzyon yöntemi en iyi performansa sahiptir; enfeksiyon kontrolünde ve vankomisin tedavi başarısızlığındaki rolü nedeniyle klinikte önemli olan hVISA varlığı izolatların %1,9 oranında saptanmıştır; delafloksasin duyarlılık oranı, özellikle de levofloksasin dirençli izolatlarda, diğer çalışmalara göre daha düşük bulunmuştur. Anahtar Sözcükler: S. aureus, Metisilin direnci, hVISA, PAP-AUC, Delafloksasin