STEM tutum ölçeğinin geliştirilmesi ve ilkokul öğrencilerinin STEM'e yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ilkokul 3 ve 4. sınıfa devam eden öğrencilerin STEM tutum düzeylerini ortaya koymak ve çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Çalışma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama deseni çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini İstanbul-Kartal' da 344 ilkokul 3 ve 4. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama araçları; STEM Tutum Ölçeği , Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri, Temel Bilimsel Beceri Ölçeği ve Demografik Değişkenler Anketi'dir. Araştırmada kullanılan STEM ölçeği araştırmacı tarafından geliştirilmiş olup 4 alt boyuttan meydana gelmektedir. Bunlar sırasıyla Fen Alt Boyutu, Teknoloji Alt Boyutu, Matematik Alt Boyutu ve Mühendislik Alt Boyutu Şeklindedir. Ölçeğin genel güvenirlik katsayısı olan Cronbach's alpha değeri 0,797 olarak hesaplanmıştır Katsayılara bakıldığı zaman ölçme aracının genel güvenirlik katsayısının kabul edilebilir aralıkta yer aldığı ve ölçme işlemi için güvenilir olduğu söylenebilir. Araştırma bulguları ilkokul 3 ve 4. Sınıf öğrencilerinin STEM tutumlarının en yüksek fen ve matematik branşlarında, en düşük ise mühendislik alanında olduğunu göstermektedir. STEM tutumu öğrencilerin cinsiyetine göre farklılık göstermemektedir ancak erkek öğrencilerin ortalama puanı daha yüksektir. STEM tutumu öğrencilerin sınıf düzeyine göre farklılık göstermekte ve 4. sınıf öğrencilerinin STEM tutum puanları daha yüksektir. Öğrencilerin evlerinde ayrı bir çalışma odası olma durumuna göre de STEM puanı farklılık göstermektedir ve ayrı çalışma odası olanların ortalaması daha yüksektir. Öğrencilerin bilgisayar, tablet vb. türü cihazlara sahip olması ile STEM tutum puanları arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır. STEM tutum puanları öğrencilerin annelerinin ve babalarının v eğitim düzeylerine göre farklılık göstermemektedir. Ancak anne-babası daha eğitimli olan öğrencilerin ortalama puanları daha yüksek bulunmuştur. Problem çözme becerisi öğrencilerin cinsiyetleri yönünden farklılık göstermemektedir. Ancak erkek öğrencilerin ortalama puanı daha yüksektir. Problem çözme becerisi öğrencilerin sınıf düzeyin göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Ancak 3. Sınıf öğrencilerinin ortalaması daha yüksek bulunmuştur. Öğrencilerin ayrı çalışma odasının olması ile problem çözme becerileri arasında da anlamlı farklılık yoktur. Ortalama puan çalışma odası olanlarda daha yüksektir. Teknolojik cihaza sahip olmakla problem çözme becerisi arasında anlamlı fark yoktur. Problem çözme becerisi annelerin eğitim düzeyine göre anlamlı farklılık göstermekte ancak baba eğitim duruma göre göstermemektedir. Bilimsel Süreç Becerileri ile cinsiyetleri arasında anlamlı bir farklılık olmamasına rağmen kız öğrencilerin aritmetik ortalaması erkek öğrencilerden daha yüksektir. Öğrencilerin sınıf düzeyleri ile bilimsel süreç becerileri arasında anlamlı fark bulunmakla beraber dördüncü sınıf öğrencilerinin bilimsel süreç beceri düzeyleri daha yüksektir. Araştırmanın sonucunda öğrencilerin STEM düzeyleri, problem çözme becerileri ve bilimsel süreç becerileri arasında düşük düzeyde, anlamlı ve pozitif ilişki bulunmuştur. Öğrencilerin STEM düzeyleri arttıkça problem çözme becerileri ve bilimsel süreç becerileri de artmaktadır.