Streptozotosin ile deneysel olarak diyabet oluşturulan ratlarda vanadyum klorürün biyokimyasal etkileri

Diabetes mellitus insülin hormon sekresyonunun veya etkisinin azlığı sonucu meydana gelen bir hastalıktır. Kanda glikoz seviyesinin artması, glikozüri ile karakterizedir ve tüm dünyada en sık rastlanan endokrin hastalıktır. Karbonhidrat metabolizmasında önemli fonksiyonları olan vanadyum, memeliler için temel iz elementlerden biridir. Bu çalışma ile deneysel olarak diyabet oluşturulan ratlarda vanadyum (IV) klorürün etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla serum glikoz, HbA1c, insülin ile lipid profili (trigliserit, total kolesterol, HDL, LDL ve VLDL) incelenmiştir. Çalışmada hayvan materyali olarak 28 erkek Sprague-Dawley ırkı Albino rat kullanılmıştır. Ratlar kontrol, vanadyum, diyabet ve diyabet+vanadyum olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. Tüm hayvanlar 3 haftalık deneme boyunca standart yem ve suyla beslenmiştir. Diyabet oluşturmak için; diyabet ve diyabet+vanadyum grubundaki ratlara (60 mg/kg) tek doz streptozotosin i.p. olarak uygulandı. Diyabet oluşumunu takiben diyabet+vanadyum ve vanadyum grubunda bulunan ratlara içme suyu ile 0,3 mg/ml vanadyum klorür verilmiştir. Diyabette vanadyum (IV) klorürün etkisinin araştırıldığı çalışmada; diyabet+vanadyum grubunda serum glikoz, HbA1c, trigliserit, total kolesterol ve LDL düzeyleri diyabet grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derece düşük bulunurken, serum insülin ve HDL düzeyleri yüksek bulunmuştur. VLDL düzeylerinde ise her iki grup arasında herhangi bir fark belirlenmemiştir. Bu çalışma ile; diyabetli ratlarda vanadyum (IV) klorür uygulamasının insülin benzeri etki göstererek, kan glikoz ve HbA1c düzeylerini düşürdüğü ve lipid profilini değiştirdiği belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen verilerin ışığında; vanadyum (IV) klorürün ileriki yıllarda insülin direnci ve diyabet tedavisinde kullanılabileceği düşünülmektedir.