Margaret atwood?un distopik romanlarının bir incelemesi: Damızlık Kızın Öyküsü ve Antilop ve Flurya

Margaret Atwood'un Damızlık Kızın Öyküsü ve Antilop ve Flurya distopik roman türüne örnek olup korku temasını yansıtmıştır. Distopyalar, ütopyaların aksine, toplumun bulunduğu koşulların negatif yönlerinin yansıtılmasıdır; ve hatta gelecekte nasıl bir felaket olabileceğini sunmaktadır. Bu açıdan, distopik romanlar bizi bekleyen korkunç geleceğin uyarıları olarak nitelendirilir.Korku teması için kullanılacak en iyi yöntem psikanalizm, ve en çarpıcı fikirleri sunan psikanalist Jacques Lacan'dır. Lacan, Freud'un psikanalizini genişleterek imgesel, simgesel ve gerçeklik kavramları ve imgeseldeki ?Baba'nın Adı? üzerinde durur. Dilin bilinçaltındaki önemini, ve psikoseksüel gelişimin en önemli aşaması olarak ?ayna dönemi?ni, yani çocuğun aynada kendisini fark etmeye başladığı dönemi vurgular. Bu aşamada çocuk, yansımasını benliğinden farklı algılayarak yabancılaşmanın ilk adımlarını atmaya başlar. Diğer bir çatışması ise, annenin varlığının sembolik düzendeki çocuğa olan ?hadım edici? etkisidir. Margaret Atwood dilin önemini vurgulayarak, Antilop ve Flurya hariç diğer romanlarında kadın baş kahramanlar kullanarak anlatımını gerçekleştirmiştir. Atwood'a göre ?içerik her şeydir?.Bu bağlamda, Damızlık Kızın Öyküsü, 1980'lerdeki Amerikan toplumunun ve üreme politikasının nasıl kadınları kurban ettiğinin bir kadın anlatıcı tarafından sunuluşudur. Kadınlar, kendi vücutlarına yabancılaşmış, kendi içlerinde bölünmüşlerdir. Bunun başlıca nedeni okuma ve yazmalarının yasaklanması, bir başka deyişle dil üzerindeki hakimiyetlerinin kalması; ?Baba'nın Adı?nın dominant olmasıdır. Antilop ve Flurya ise erkek sunuşuyla biyoteknolojinin yaratabileceği cehennemi yansıtmaktadır. Damızlık Kızın Öyküsü'nde olduğu gibi, ?babanın adı? ve dil, bölünmüşlük, annenin etkisi üzerinde durulmuştur. Bu iki romanının biri kadın diğeri erkek tarafından anlatılsa da, ikisi de korku temasını yansıtmıştır.