Diyabetik böbrek hastalığı olan hastalarda glomerüler disfonksiyonun prognozunda glipikan-5'in rolünün incelenmesi

Diyabetik böbrek hastalığı, Tip 2 diabetes mellitus (T2DM) hastalarının %20-40'ını etkileyen en yaygın diyabetik mikrovasküler komplikasyonlardan biridir ve son dönem böbrek hastalığına (ESRD) yol açabilir, böylece bu hastaların morbidite ve mortalitesini etkileyebilir. T2DM, Glypican-5 (GPC5), plazma zarına lokalize olan bir heparan sülfat proteoglikandır (HSPG), bu nedenle diyabetik nefropatinin idrar örneğinde seviyesi yükselmiĢtir. Bu çalıĢma, Glypican-5'in böbrek hastalığı olan ve olmayan tip 2 diyabetteki rolünü açıklamayı amaçladı. Glypican-5'in diyabetik böbrek hastalığı geliĢimindeki mekanizması hakkında bilgi ve T2DM'li hastalarda böbrek hastalığı için prediktör olma olasılığının araĢtırılması, Glypican-5'in böbrekli ve böbreksiz tip 2 diyabetteki rolüne iliĢkin son çalıĢmaların gözden geçirilmesi hastalık. Bu çalıĢma, Mayıs 2022'den Kasım 2022'ye kadar Kerbela Ģehri, Ġmam Hüseyin Eğitim Hastanesi ve bazı özel kliniklerde yapılmıĢtır. Hastalar ve Örnekler. ÇalıĢmaya 90 kiĢi dahil edildi. YaĢ aralığı (15-70) arasındadır. Hastalar 3 gruba ayrıldı, grup(G1) Kontrol : sağlıklı kiĢilerden oluĢtu ( n=30), grup(G2) Hastalar : tip 2 Diabetes Mellitus (n= 30) ve grup(G3) Hastalar : tipten oluĢtu. 2Diabetes Mellitus ve böbrek hastalığı (n=30). Ölçülen biyokimyasal parametreler, ELISA ile serum ve plazma Glypican-5 seviyesidir. Kolorimetrik yöntemlerle ölçüm: Açlık plazma glukozu, Glike hemoglobin (HbA1c), lipit profili (kolesterol, trigliserit, LDL, HDL, vLDL), kan üre ölçümü , Serum kreatinin. Bu parametreler hem hasta hem de kontrol grubunun serumlarında belirlendi. Bu çalıĢmanın sonuçları, (G2) Diabetes Mellitus tip 2 hastalarında ve (G3) tip 2 Diabetes Mellitus hastalarında (113,95±31,43) glipikan5 Ortalama ± SD'nin (151,21±37,51) önemli ölçüde (P < 0,005) arttığını gösterdi. kontrol grubu ile karĢılaĢtırıldığında böbrek hastalığı olan(G1)( 121.00±22.63). Sonuç, (G2) Diabetes Mellitus tip 2 (252,57±75,19) ve G3 (222,30±46,72) hastalarında böbrek hastalığı olan tip 2 Diabetes Mellitus hastalarında (222,30±46,72) artmıĢ glikoz seviyesinin kontrol ile karĢılaĢtırıldığında anlamlı olduğunu gösterdi (P < 0,005) grup G1(101.67±15.07) ve sonuç ayrıca kontrol grubu G1(5.25) ile karĢılaĢtırıldığında G2 ve G3 gruplarında (10.30±2.38), (9.81±1.21) HBA1C düzeyinde anlamlı artıĢ (P < 0.05) olduğunu gösterdi. ±.59). Mevcut çalıĢmanın verileri, lipit profili Kolesterol, Trigliserit (TG), Çok DüĢük Yoğunluklu Lipoprotein-Kolesterol (VLDL ) ve Yüksek Yoğunluklu Lipoprotein-Kolesterol (HDL), DüĢük Yoğunluklu Lipoprotein-Kolesterol (LDL), ( P < 0.005), kontrol grubu G1 ile karĢılaĢtırıldığında hasta grubu G2 ve G3'te anlamlı artıĢtı. Bu çalıĢmanın sonuçları, hasta gruplarında serum böbrek fonksiyonlarında Üre ve Kreatinin düzeyinde anlamlı artıĢ meydana geldiği, (G2) Tip2 Diyabetes Mellitus hastalarında (36,70 ± 8,19) ve (130,15 ± 40,83) (G3) Uera düzeyinde olduğu görülmüĢtür. ) Kontrol grubu ile karĢılaĢtırıldığında böbrek hastalığı olan tip 2 Diabetes Mellitus hastaları. G1 (26,27 ± 6,93) , serum kreatinin düzeyi (G2) hastalarında (.92 ± .11) ve kontrol grubu G1 ile karĢılaĢtırıldığında G3'te ( 5.54± 2.22) idi. Üre ve Kreatinin (36.70 ±8.19) , (130.15 ± 40.83), (.92 ± .11), ( 5.54± 2.22) düzey serumlarında G2 ve G3 grupları arasında düz olarak yüksek anlamlı fark vardır. Bu çalıĢmanın sonuçları, hastanın ortalama yaĢının (47.97±16.74),( 63.10 ±7.51) anlamlı olarak arttığını (P < 0.005) gösterirken, kontrol grubunun ortalama yaĢının (41.07±15.41) olduğunu, iki grupta istatistiksel olarak fark olmadığını gösterdi. Kontrol grubu G1 ile G2,G3 karĢılaĢtırması