Subjektif tinnituslu hastalarda histamin 1 reseptörü polimorfizmlerinin değerlendirilmesi ve tedaviye yanıt etkinliği üzerine etkileri

Çalışmamız Histamin 1 (H1) reseptörü polimorfizmlerinin tinnitusa ve betahistin tedavisine yanıttaki etkilerini Tinnitus Engellilik Envanteri (THI) ve tinnitus şiddet eşleme ölçümünü kullanarak değerlendirmeyi amaçlamıştır. Çalışmaya Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp fakültesi Kulak Burun Boğaz (KBB) polikliniğine tinnitus şikayetiyle başvurmuş ve çalışma kriterlerini sağlayan 18-65 yaş arasındaki subjektif tinnituslu 42 kadın, 33 erkek hasta dahil edildi. Çalışmaya Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Müdahale Olmayan Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulu (MOBAEK) 'ndan onay alındı. Kontrol grubu polikliniğimize başka sebeplerle başvuran aynı yaş grubundaki hastalardan seçildi. Hastalara ilk başvurularında odyometrik değerlendirme yapılarak tinnitus frekans ve şiddeti belirlendi, THI dolduruldu. Hastalara betahistin tedavisi başlanarak üç ay sonundaki kontrol başvurularında tinnitus frekanks ve şiddet ölçümü ve THI tekrarlandı.THI'ye göre 7 puan ve üzeri düşmeler tedaviden fayda görme açısından anlamlı kabul edildi. Tinnitus şiddetinde ise 15 dB ve üzeri azalmalar tedaviden fayda görme açısından anlamlı kabul edildi. Tinnitus ve kontrol grubunun venöz kanlarından alınan örneklerinden Polimeraz Zincir Reaksiyonu ve Restriksiyon Parçası Uzunluk Polimorfizmi (PZR-RFLP) ile 1068-A/G (rs 2067468) ve Leu449Ser (rs 2067470) genotiplemesi yapıldı. H1 reseptör 1068-A/G, Leu449Ser polimorfizmleri açısından tinnitus ve kontrol grubu arasında anlamlı fark yoktu (p=0.448, p=0.511). Tinnitus şiddet eşleme değerlerinde 1068-A/G (rs 2067468) polimorfizminde betahistin tedavisinden fayda gören ve görmeyen gruplar arasında anlamlı fark elde edildi (p=0.014). Aynı zamanda bu gende G alleline sahip 5 hastanın hiçbiri betahistin tedavisinden fayda görmedi. THI için tedaviden fayda gören ve görmeyen gruplar arasında genotip ve allel frekansı açısından anlamlı fark yoktu (p=1.000). Sonuç olarak, tedaviden fayda gören grupta G alleline sahip hasta bulunmamasından yola çıkarak, H1 reseptör geninde G alleli varlığının betahistin tedavisine yanıtı olumsuz etkilediğini tespit ettik. Ancak, konunun daha kapsamlı ve ileri düzeyde araştırmalarla desteklenmesi gerektiğini düşünüyoruz. Anahtar Kelimeler: Tinnitus, H1 reseptör geni, 1068-A/G polimorfizmi, Leu449Ser polimorfizmi, betahistin Destekleyen Kurumlar: TOGÜ-BAP 2024/91