Subklinik ve aşikar hashimoto' ya sekonder hipotiroidili olgularda serum sitokin (IL-2, IL-4, IL-12, IFN-gama ) düzeylerinin l-tiroksin tedavisi sonrası, değişikliklerinin değerlendirilmesi.

Hashimoto tiroiditi, kronik otoimmun tiroiditlerdendir. Tiroid dokusunda otoimmün destriksiyona bağlı olarak, hipotirodizm gelişmektedir ve erişkinlerde hipotiroidizmin en sık nedenidir. Hastalığın toplumda görülme sıklığı %2' dir. Hashimoto tiroiditi diffüz lenfosit infiltrasyonu ile karakterizedir.Patogenezde genetik ve çevresel faktörler sorumludur. HLA-DR3 ve HLA-DR5 geni ile kalıtımsal özellik gösterdiği düşünülmektedir. Çevresel olanlar ; iyot alımı, bakteriyel ve viral infeksiyonlar, sitokin tedavisi ve gebeliktir. İmmun patogenezde, Th 1 antikor yoluyla oluşan sitotoksisite önemli bir yer tutmaktadır. Bu nedenle; IL-12, TNF-? ve IFN-? patogenezde önemli bir yere sahiptir. TNF aracılığıyla oluşan apoptoziste patogenezde önemli olan bir diğer faktördür.Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji Bilim Dalı polikliniğine başvuran ve Hashimoto hipotiroidi tanısı alan 65 olgu çalışmaya alındı. Hastaların tamamı kadın olup, yaş ortalamaları 40.32 ± 13.5 yıl ve yaş dağılımları 18 ? 73 yıl idi. L-tiroxin ile 10-12 hafta tedavi sonucunda, ötiroidi sağlanan olgularda, serum TSH değerlerinde düşme( p<0.0001 ) ve serum FT4 düzeylerinde saptanan artış istatiksel yönden anlamlı( p<0.0001 ) bulundu. Olgularda, anti-Tg ( p < 0.01 ) ve anti-TPO ( p < 0,001 ) düzeylerinde azalma istatiksel olarak anlamlı olduğu bulundu. Anti-TPO düzeyindeki azalma, anti-Tg düzeyine göre daha belirgindi. Çalışmamızda, tedavi sonrası IL-12 düzeylerindeki düşüş ( p < 0.001 ) ise literatürde daha önce sadece bir çalışmada gösterilmiş, son derece anlamlı bir sonuç olarak yorumlanabilir. Çünkü Th 1 kaynaklı bir sitokindir. IFN-? düzeyindeki düşüş ( p=0.276 ) ise istatiksel olarak anlamlı değildi. Çalışmamızda, serum IL-2 ve IL-4 düzeylerine bakıldığında; değerlerinin Hashimoto hipotiroidili olgularda, tedavi sonrasında değişim olmamıştır.