Sugammadeksin böbrek iskemi reperfüzyon hasarı üzerine etkisi

Amaç: İskemi, dokuların kan akımının kesilmesiyle oluşan bir durumdur. Hem iskemi hem de iskemi sonrasındaki reperfüzyon vücutta hasara neden olabilir. İskemik dokuda çeşitli reaksiyonlara bağlı olarak serbest oksijen radikalleri meydana gelir. Reperfüzyonun sağlanmasıyla inflamatuar moleküller ve endotel-lökosit etkileşimleri sonucunda oluşan mediatörler sistemik dolaşıma geçerek reperfüzyon hasarına neden olur. Sugammadeks, anestezi uygulamalarında yaygın olarak kullanılan modifiye bir ɣ-siklodekstrin molekülüdür. Siklodekstrinlerin nöroprotektif etkileri çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. Fakat renal iskemi reperfüzyon hasarı üzerine etkisi yeterince araştırılmamıştır. Bu çalışma ile sugammadeksin ratlarda renal iskemi reperfüzyon hasarının neden olduğu histopatolojik değişiklikler ve renal iskemi reperfüzyon hasarı patogenezinde rol oynayan oksidan ve proinflamatuar sitokinler üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 24 adet erişkin Wistar Albino tipi erkek rat kullanıldı. Deney hayvanları sağlıklı grup (HG), böbrek iskemi reperfüzyon oluşturulan grup (RIR) ,4 mg/kg sugammadeks uygulanan böbrek iskemi reperfüzyon oluşturulan grup (SIR4) ve 16 mg/kg sugammadeks uygulanan böbrek iskemi reperfüzyon oluşturulan grup (SIR16) olarak 4 gruba ayrıldı. Uygun şartlarda beslenmeleri sağlanarak adaptasyonları sağlandı. Anestezi uygulandıktan sonra deney grupları oluşturuldu. Her grup için belirli cerrahi işlemler yapıldı ve sonrasında böbrek dokusu ve kan örnekleri alındı. Histopatolojik inceleme ve biyokimyasal analizler yapılarak veriler değerlendirildi. İstatistiksel yöntemlerle veriler analiz edildi ve p<0.05 için sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmada, gruplar arasındaki biyokimyasal ve histopatolojik bulgular incelenmiştir. Biyokimyasal analizlerde, HG grubu ile RIR, SIR4 ve SIR16 grupları arasında İL-1β, TNF-α, NF-kß ve MDA değerleri açısından istatistiksel farklılık bulunmamıştır. Ancak tGSH değerleri RIR, SIR4 ve SIR16 gruplarında düşük, üre ve kreatinin değerleri ise yüksek bulunmuştur. RIR ve SIR4 grubundaki tGSH değerleri HG grubuna göre istatistiksel olarak daha düşük, üre ve kreatinin değerleri ise daha yüksek bulunmuştur (P<0.05). SIR4 ve SIR16 grubundaki üre ve kreatinin değerleri de RIR grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha düşük bulunmuştur (P<0.05). Histopatolojik incelemelerde, RIR grubunda genellikle hemorajik alanlar ve nekroz görülürken, SIR4 ve SIR16 gruplarında daha normal bir görünüm 2 izlenmiştir. Gruplar arasında yapılan karşılaştırmalarda istatistiksel açıdan anlamlı farklar bulunmuş. Sonuç: Bu çalışmada, sugammadeksin renal iskemi reperfüzyon hasarı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Farklı dozlarda uygulanan sugammadeksin, biyokimyasal parametrelerde anlamlı fark yaratmasa da histopatolojik olarak hasarı azalttığı ve yüksek dozlarda uygulanan sugammadeksin hasarı daha çok önlediği belirlenmiştir.