Sujet et histoire: la fondation de la transcendance dans l'idéalisme allemand

Doktora tezimizin merkezi konusu, aşkınlığın Alman İdealizmi?nde kuruluşudur. Aşkınlık kavramı, Kant felsefesinin ve onu izleyen idealist felsefe okulunun en temel ve en sorunlu kavramlarından birini oluşturmaktadır. Kant?ın transandantal felsefesi ?transandantal? ve ?transandan? kavramları arasında bir ayrım gözetmektedir. Kant felsefesinde insanın bilme yetisinin ampirik olmayan yapılarını oluşturan öğeler transandantal olarak adlandırılırlar. Buna karşın transandan olansa, ampirik alanın dışındakileri kapsamaktadır. Bu ayrımla birlikte, transandan alan ne deneyimin ne de bilginin mümkün olabildiği bir alan haline gelmektedir. Bununla birlikte bu ayrım, kendi sonlu varoluşu içindeki insan açısından temel önem arz eden ruh, Tanrı ve özgürlük gibi kavramlara dair hiçbir bilgimizin olamayacağını da öne sürmektedir. Bu çalışmamızda, Kant?ın eleştirel bir okumasıyla başlayarak Kant sonrası dönemin filozoflarının aşkınlığı nasıl sorunsallaştırdıkları ve kurduklarını inceledik. Bunu yaparken, Kant düşüncesini sistematik bir bütünlüğe kavuşturmaya çalışan filozofları da ele aldık. Çalışmamıza konu olan filozoflar, K. L. Reinhold, G. E. Schulze, J. G. Fichte, F. W. J. Schelling ve G. W. F. Hegel?dir. Bu filozofların metinleri üzerinden modern özne, tarih ve aşkınlık arasındaki ilişkiyi göstermeye çalıştık.