Sultan Dağları'nın Doğanhisar (Konya) – Gelendost (Isparta) arasında kalan güney bölümünün tektono-stratigrafisi ve yapısal özellikleri

Sultan Dağları'nın Doğanhisar (Konya) – Gelendost (Isparta) arasında kalan güney bölümünde yer alan çalışma alanı, Neotetis Okyanusu'nun kuzey kolu ve/veya İç Toros Okyanusu'nun kapanmasına bağlı olarak erken-orta Paleosen'de bir araya gelmiş yapısal birimlerden oluşmaktadır. Bunlar paraotokton konumlu Geyikdağı Birliği'ne ait Sultandağı İstifi (erken Kambriyen-Geç Kretase) ve Anamas-Akseki Otoktonu (Jura-Senomaniyen) ile allokton konumlu Bozkır Birliği'ne ait Beyşehir-Hoyran Napları (Mezozoyik)'dır. Bu yapısal birimler geç Paleosen-Lütesiyen yaşlı Celeptaş formasyonuna ait denizel havza çökelleriyle örtülmektedir. Çalışma alanındaki en geç örtü birimlerini Neojen yaşlı Yalvaç ve Akşehir havzalarına ait karasal/gölsel çökeller oluşturmaktadır. Çalışma alanında yer alan birimlerin Orta Ordovisiyen-Orta Devoniyen'de Erken Hersiniyen, Erken Triyas'ta Erken Kimmerid, Geç Triyas'ta Geç Kimmerid, erken-orta Paleosen'de Erken Alpin ve Geç Eosen-Oligosen'de Orta Alpin orojenezlerine bağlı olarak en az 6 deformasyon fazından etkilendiği (D1-D6) ve üç kez alt yeşilşist fasiyesinde metamorfizmaya (M1-M3) uğradığı belirlenmiştir. Deformasyon süreçlerine bağlı olarak Sultandağı İstifi'ne ait birimlerde KB-GD ve KD-GB yönlü eksen gidişlerine sahip Tip-3 türü kıvrımlar gelişmiştir. Mezoskopik ölçekli kinematik belirteçlerden elde edilen tektonik taşınma yönü verileri çalışma alanında yer alan birimlerin kuzey-kuzeybatıdan, güney güneydoğuya ve güneyden kuzeye doğru olacak şekilde 2 farklı yönelim sunmaktadır. Ayrıca stratigrafik, yapısal ve paleontolojik verilere göre Beyşehir-Hoyran Napları'nın oluşum yaşının geç Maastrihtiyen, yerleşim yaşının ise erken-orta Paleosen olduğu ortaya konulmuştur.