Supraklavikular brakiyal pleksus bloğunda Levobupivakain'e eklenen Fentanil'in farklı dozlarının peroperatif ve postoperatif analjezi üzerine etkileri

Amaç: Periferik sinir situmilatörü yardımıyla % 0,5 levobupivakain ve buna eklenen farklı (0,5 mcg/kg ve 1 mcg/kg) dozlardaki fentanil ile yapılan supraklavikular brakial pleksus bloğu ile ameliyat süresince hastanın ağrı kontrolü, blok uygulandıktan sonra operasyona başlama zamanında azalma ve ameliyat sonrası ağrı duymadığı toplam sürede artış olması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Bakanlık Etik Kurul onayı ve olguların yazılı onayları alındıktan sonra, arteriyo-venöz fistül (A-V) açılacak üroloji hastaları, debritman veya flep uygulanacak plastik ve rekonstriktif cerrahi hastaları ile üst ekstremite cerrahisi uygulanacak ortopedi hastaları çalışma kapsamına alınarak, toplam 60 hastaya supraklavikular brakiyal pleksus bloğu uygulandı.Hastalar rastgele üç gruba ayrılarak; Grup I'de 40 ml volüm içinde % 0,5'lik levobupivakain kullanıldı. Grup II'de aynı doz ve volümdeki levobupivakaine 0,5 mcg/kg fentanil ve Grup III'de ise 1mcg/kg fentanil eklendi. Blok supraklavikuler teknik ile periferik sinir stimülatörü yönlendiriciliğinde uygulandı. Uygulamanın başlamasını takiben cerrahi başlama süresi, sedasyon ve analjezi düzeyleri Vizüel Analog Skala ve Verbal Rating Scala ile değerlendirildi ve kaydedildi. Hemodinamik parametreler blok öncesi ve blok sonrası 5., 10., 15., 30., 45., 60., 90. ve 120. dakikalarda ölçümleri yapılarak kaydedildi. Operasyon esnasında ve postoperatif derlenme odasında hastalarda; bulantı, kusma, kaşıntı, solunum depresyonu ve horner sendromu gelişip gelişmediği izlendi. Bulantı ve kusması olan hastalarda 4 mg Ondansetron IV (intravenöz) yapılması planlandı. Hastaların ağrı başlama süreleri postoperatif ikinci gün ziyaret edildiklerinde veya telefon ile kendilerine sorularak öğrenildi ve kaydedildi. Ağrıları başladığında IV tramadol HCl kullanmaları önerildi. Veriler istatistiksel olarak one way ANOVA ve ki-kare testiyle değerlendirildi, p< 0,05 değerleri anlamlı kabul edildi.Bulgular: Grupların demografik verileri ve hemodinamik parametrelerinin benzer olduğu ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığı belirlendi. Cerrahi başlama süresi Grup I'de 32,8 ± 9,3, Grup II'de 21,1 ± 8,5 ve Grup III'de ise 17,1 ± 2,8 dakika olup istatistiksel olarak üç grup arasında anlamlı fark saptanırken (p<0,05), Grup II ile Grup III arasında ise istatistiksel olarak bir fark bulunmadı (p>0,05). Peroperatif ve postoperatif dönemde her üç grupta da Vizüel Analog Skala ve Verbal Rating Scala ve sedasyon değerleri arasında istatistiksel olarak farklılık saptanmadı (p>0,05). Postoperatif ağrı başlama süreleri; Grup I'de 9,7 ± 1,7, Grup II'de 10,5 ± 1,7 ve Grup III'de 12,4 ± 1,6 saat olup istatistiksel olarak Grup I ve Grup II ile Grup III arasında anlamlı farklılık bulunurken (p<0,05), Grup I ile Grup II arasında ise istatistiksel olarak bir fark saptanmadı (p>0,05).Çalışmamızda Grup II ve Grup III'ün Grup I'e göre cerrahi başlama süresinin daha kısa ve postoperatif analjezi süresinin ise Grup III'ün Grup I ve Grup II den daha uzun olduğu saptandı (p<0,05). Grup II ve grup III arasında ise cerrahi başlama süreleri arasında fark bulunmadı (p>0,05).Sonuç: Supraklavikuler brakiyal pleksus bloklarında % 0,5 levobupivacaine eklenen fentanil 0,5 mcg / kg ve fentanil 1 mcg / kg ile daha erken cerrahi başlama süresi ve özellikle Grup III' de daha uzun postoperatif analjezi sağlanabildiğini, ancak fentanil 0,5 mcg / kg ve 1 mcg / kg dozları arasında cerrahi başlama süreleri arasında bir farklılık olmadığı (p>0,05), Grup I ve Grup II ile Grup III arasında özellikle postoperatif analjezi süreleri arasında anlamlı fark olduğu belirlendi (p<0,05).Anahtar kelimeler: Levobupivakain, Postoperatif analjezi, Supraklavikuler brakiyal pleksus bloğu, Fentanil