Bor-nişasta komplekslerinin sentezi, karakterizasyonu ve antimikrobiyal aktiviteleri

Nişasta ve nişasta/poli (vinil alkol) (PVA) hidrojellerinin bor kompleksleri; çarpraz bağlayıcı olarak glutaraldehit (GA), epiklorhidrin (EPI) ve N-(aminoetil)-aminopropil-trimetoksisilan (Z-6020) kullanarak ya da kullanmadan sentezlenmiştir. Elde edilen kompleksler Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FTIR), termogravimetrik analiz (TGA), taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve X-ışınları kırınım analizi yöntemleri kullanılarak karakterize edilmiştir. Sentezlenen kompleksler için çözünürlük, şişme derecesi ve çekme dayanımı testleri gerçekleştirilmiştir. Sentezlenen gerek toz gerekse hidrojel yapısındaki bor-nişasta komplekslerinin antimikrobiyal aktiviteleri in vitro koşullarda disk difüzyon duyarlılık testleri kullanılarak beş farklı bakteri ve bir mantar kültürü için tayin edilmiştir. Antimikrobiyal aktivite testleri sırasında; Amoksisilin/Klavulonik asit (AMC), Ofloksasin (OFX), Netilmisin (NET), Eritromisin (ER) ve Amfoterisin B (AFB) pozitif kontroller olarak ayrı ayrı kullanılmıştır. İnhibisyon bölgesi oluşumu GA ile çapraz bağlanmış nişasta/PVA hidrojeli ve bu hidrojelin bor kompleksinin test edilen mikroorganizmalara karşı yeterli antimikrobiyal aktivite gösterdiklerini ki sonrakinin daha etkili olduğunu ve Gram-negatiften çok Gram-pozitif bakteri üzerine yoğunlaştığını doğrulamıştır. Diğer hidrojellerin ve toz komplekslerin test edilen mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal aktivitesi bulunmamaktadır. Tüm sonuçlar değerlendirildiğinde, GA ile çapraz bağlanmış bor-nişasta/PVA kompleksinin biyomedikal uygulamalarda kullanılabileceği söylenebilir.