Taban yalıtımlı yapıların dinamik davranışı

Anahtar kelimeler: Deprem, Yapısal kontrol sistemleri, Sismik yalıtım Bu tez depremin yıkıcı etkisini azaltan sismik yalıtım tekniklerini incelemektedir. 1980'lerden bu yana dünyadaki diger deprem bölgelerinde yaygın olarak kullanılmasına ragmen bu teknolojinin, can kayıplarının binlerle ölçüldügü depremlerin yasandıgı ülkemizde henüz genis anlamda uygulamalarına rastlamak mümkün degildir. Yapılarda taban yalıtımı kullanılmasının faydalarından birisi, yalıtım sisteminin binanın frekansını azaltmasıdır. Böylece, üst yapı rölatif olarak rijit kalabilmektedir. Yer degistirmeler daha çok izolatörlerde meydana gelmektedir. Yalıtım sistemlerinin bir baska faydası ise, artan periyot ile yapının ivme spektrumunun azalan bölgesine ulasmasıdır. Böylece yapıya tesir eden ivme degerleri ve buna baglı olarak yapının tepkisi küçülmektedir. Sistem üzerinde etkilerin daha iyi anlasılması için karsılastırmalı dinamik analizler yapılmıstır. Dinamik dıs etki olarak 1 Ekim 1995 Dinar, 13 Mart 1992 Erzincan ve 17 Agustos Sakarya Depremleri dikkate alınmıstır. Analizler sonucunda, ankastre tabanlı ve taban yalıtımlı binaların dinamik davranısları karsılastırılmıstır. Bu tez çalısması, bes bölümden olusmaktadır. Birinci bölüm, deprem ve sismik yalıtım sistemleri hakkında kısa bilgiler içermektedir. kinci bölümde, yalıtım sistemlerinin tarihsel gelisimi, Avrupa ve Türkiye'de yapılan akademik çalısmalar ile yalıtım yapılmıs yapılar hakkında bilgiler verilmistir. Üçüncü bölümde, yapısal özelliklerin bina davranısına etkileri ve geleneksel tasarım ile sismik yalıtım arasındaki farklılıklar ifade edilmistir. Dördüncü bölümde, sismik yalıtım sistemlerinin çesitleri ve özellikleri anlatılmıstır. Besinci bölümde ise, UBC 97 parametreleri yardımıyla izolatör boyutlandırması yapılmıs, hesaplanan izolatör tipleri Sap2000 paket programı kullanılarak yapılara uygulanmıstır. Yapının ankastre ve zolatörlü durumları için karsılastırmalı analizler yapılmıstır.