Tanıda demir yüklenmesi ile uyumlu serum demir testlerinin miyelodisplastik sendrom ilişkili akut miyleoid lösemi tanısı için prediktif değeri

Amaç: Ocak 2002 – Eylül 2017 arasında Hacettepe Üniversitesi Erişkin Hastanesi'nde tanı alarak izlenen AML hastalarında displazi incelemesi yöntemi, MDS ilişkili AML hastaları ile diğerlerinin ve altgrupların demografik ve klinik parametrelerinin karşılaştırılması, yüklenme ile uyumlu demir testlerinin MDS ilişkili AML tanısı ile ilişkisi araştırılmak istendi. Gereç ve Yöntem: Kriterlere uyan 93 hasta ile yapılan çalışmada, her hastanın kemik iliği aspiratı yeniden incelenerek displazi araştırıldı, diğer kayıtlar hasta dosyalarından incelendi. Hastalar AML alt gruplarına, MDS ilişkili AML hastaları tanı yöntemlerine göre gruplara ayrılarak klinik ve demografik parametreler açısından karşılaştırıldı. Tanıda demir yüklenmesi ile MDS ilişkili AML tanısı arasındaki ilişki değerlendirildi. Bulgular: MDS ilişkili AML hastası olan ve olmayanlar arasında demografik ve klinik parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Her üç serinin değerlendirilebildiği 30 hasta (%32) oldu, 55 hasta (%59) displazi açısından yeterli değerlendirilebildi. Çoklu seride displazi olan hastaların (n=27) ortanca hastalıksız sağkalımı 11,5 ay izlendi, olmayanlara göre daha düşük görüldü fakat istatistiksel anlamlı fark görülmedi (p=0,093). Sadece sitogenetik ile tanı alan MDS ilişkili AML hastalarının diğerlerine göre intensif KT alma ve remisyon oranları ile total sağkalımları daha düşük izlendi (hepsi için p<0,05). Demir yüklenmesi TS≥%58 ve ferritin ≥ 500 ng/mL olarak tanımlandığında ÇSD olan hastaların 10'unda (%37) tanı anında demir yüklenmesi izlenirken, ÇSD olmayan hastaların ise 4'ünde (%13) tanı anında demir yüklenmesi görülmüştür. Aradaki fark istatistiksel anlamlılığa yaklaşmıştır. (p=0,053). Demir yüklenmesi aynı şekilde tanımlandığında, MDS ilişkili AML tanısı açısından sensitivitesi %40,6, spesifitesi ise %92,8 olarak hesaplanmaktadır. Pozitif prediktif değeri %92,8, negatif prediktif değeri ise %40,6 şeklinde izlenmiştir. MDS ilişkili AML hastalarının diğerlerine göre tanı anında ortalama TS değeri daha yüksek ve demir yüklenmesi oranı daha yüksek görüldü (ikisi için p<0,05). Displazi şiddet skoru ile TS arasında pozitif yönde zayıf-orta kuvvette istatistiksel anlamlı korelasyon görüldü (r=0,317, p=0,032). Sonuçlar: MDS ilişkili AML hastalarında tanı anında ortalama TS ve demir yüklenmesi oranı daha yüksektir. Sadece sitogenetik ile tanı alan MDS ilişkili AML hastaları klinik olarak daha kötü seyretmektedir. AML hastalarının %23'ü blast infiltrasyonu nedeniyle displazi açısından yeterli değerlendirilememektedir. Anahtar Kelimeler: Akut miyeloid lösemi, Miyelodisplastik Sendrom İlişkili AML, demir yüklenmesi, displazi, histomorfolojik değerlendirme