Tanrısal iletişim modeli olarak vahyin temellendirilmesi

Tarih boyunca insanlığın yaşadığı bu evrende hayatı anlama ve anlamlandırma çabası günümüze kadar süregelmiştir. İnsanın yaşadığı hayata dair bir dayanak bulma istenci, onun bütün bir evreni anlama ve sorgulama gayretine yöneltmiştir. İnsanın, bu hayatta oluşunun nedenini sorgulamaya başlaması, karşılaştığı zorluklara ve anlamsızlıklara karşı güç edinme isteğini de beraberinde getirmiştir. İnsanın hayatta tatmin olması, kendisini mutlu hissetmesi, arayışlarına cevap bulabilmesi ve birey olarak kendi bütünlüğünü sağlayabilmesi varoluşunu sağlıklı tamamlamasına bağlıdır. İnsanın bu aşamada da duyacağı ve kendisine ihtiyacı olan en elzem şey ise bir dayanağının olmasıdır. Tanrı'nın insanı ve bütün bir evreni yaratmış olması ve dahi insana, akıl ve vicdan erklerini insanın kendi yapısına dahil etmesinin, yarattığı o şeyden bir beklenti içinde olduğu yargısına bizleri ulaştırmaktadır. Ancak bizim Tanrı'dan haberdar olmamızın, Tanrı ile nasıl bir irtibat içinde olacağımızı bilmemize el vermemektedir. Bu yüzdendir ki Tanrı'nın yarattığı varlığa, yani insana bir mesaj göndermesi doğal bir sonuçtur.