Tarihi yapıların yeniden kullanım olanaklarının değerlendirilmesi: Harput hamamları örneği

İnsan üretimi yapılı çevre inşa edildiği dönemin kültürünü, teknolojisini, yapım yöntemini, yaşayışını yansıtır. Değişen yaşam koşullarına bağlı olarak yapılar kültürel önemini ve fiziki ömrünü devam ettirirken işlevsel değerini kaybedebilir. Kültürel ve tarihi öneme sahip yapıların yeniden kullanımı ülke ekonomisi ve kültürel sürekliliğin devamı için önemidir. Ülkemizde 1970'li yıllarda kültürel ve çevresel parametreleri dikkate almaksızın başlayan ekonomik temelli kitle turizmi anlayışı, 1990'lı yılların ortalarında farklı bir anlayışa evrilmeye başlamış, o yıllarda kitle turizminin tamamlayıcısı olarak görülen kültür turizmi günümüzde sektördeki payı ile önemli turizm çeşitlerinden biri haline gelmiştir. Kültür turizminin işlerlik kazanması için ünlü mimarlık yapıları, arkeolojik alanlar, müzeler, gastronomik ve sanatsal faaliyetler ile inanç öğeleri gibi gerekli somut ve soyut motivasyon araçları bulunmaktadır. Çalışmamıza konu olan noktada işlevsiz durumdaki somut kültür varlıklarının erişilebilir olması ve soyut kültür öğelerinin yaşatılması, sergilenebilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma tarihi Harput mahallesinde atıl durumda bulunan hamam yapılarının ziyaret edilebilir ve soyut kültürün deneyimlenebileceği işlevler kazandırılmasını; bunun mahallede yaşayan insanların, Harput'a gelen ziyaretçilerin katılımıyla yapılmasını ve işlev önerilerinin mekânsal çözümlerinin yorumsal ve analitik yöntemlerin bir arada kullanımı ile analiz edilmesini amaçlamıştır.