Tarsocrural eklem stabilizasyonunda transartiküler uygulanan sirküler eksternal fiksasyon sisteminin yeni nesil lineer tarsal fiksatör ile üç boyutlu kedi kemik modelinde biyomekanik karşılaştırılması

Bu çalışmada İlizarov Sirküler Eksternal Fiksasyon ile Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatörün üç boyutlu kedi kemik modeli üzerinde kuvvet, açı ve açı farkı parametreleri yönünden biyomekanik karşılaştırması yapıldı. Çalışma, İlizarov Sirküler Eksternal Fiksatör (n=6) ve Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatör (n=6) (Exvet®, Türkiye) uygulanan PLA (Polilaktik asit) hammaddeden üretilen, 12 adet üç boyutlu kedi kemik modelinde gerçekleştirildi. Bu iki konfigürasyonun kurulduğu kemik modelleri servo-hidrolik sistemle çalışan test cihazına (Instron® 8801, Instron, Norwood, MA, ABD), tibianın en proksimal kısmından yaklaşık 8 mm, metatarsal kemiklerin ise en distal kısmından yaklaşık 5 mm'lik segmentler osilatif kemik testeresiyle sabit devirde kesilerek düzlemsel bir temas yüzeyi oluşturularak vertikal olarak yerleştirildi ve aksiyal kompresyon kuvveti uygulandı. Kompresyon kuvvetine, 0 N ile başlandı ve konfigürasyon başarısızlığa gidene kadar (Fmax) bilgisayar sistemi ile kademeli olarak arttırıldı. Yapılan biyomekanik testler sonucu klasik İlizarov konfigürasyonu ile Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatörün stabilizasyon üzerine dayanıklılıkları karşılaştırıldı. Veriler, program (WaveMatrix 2 Dynamic Testing Software) aracılığıyla toplandı ve analiz edildi. İlizarov yöntemi ile stabilize edilen grupta ortalama kuvvet değeri 38,27 ± 11,12 olarak ölçülürken, Yeni Nesil Lineer Fiksatör kullanılan grupta bu değer 19,25 ± 9,30 olarak belirlendi. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p = 0,009). İlizarov ortalama açı değeri 100,51 ± 3,58°, Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatör ise 106,21 ± 3,99° olarak saptandı. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p = 0,026). Açı farkı bakımından İlizarov için ortalama 19,50 ± 3,58°, Yeni Nesil Lineer için ise 13,79 ± 3,99° olarak kaydedildi. Bu fark istatistiksel açıdan anlamlı bulundu (p = 0,026). Biyomekanik olarak İlizarov konfigürasyonunun, Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatöre kıyasla daha yüksek kuvvet dayanımına sahip olduğu görüldü. Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatör, eklem pozisyonunda İlizarov konfigürasyonuna göre daha geniş açıya izin vermesi ile avantaj sağlamaktadır. Açı farkı ortalamaları ile rijidite hesaplamaları yapıldığında, İlizarov konfigürasyonlarının açısal deformasyona karşı daha yüksek direnç gösterdiği yani daha rijid olduğu ortaya koyulmaktadır. Sonuç olarak bu çalışmada elde edilen bulgular, eksternal fiksatör sistemlerinin biyomekanik çalışmalarında kuvvet, rijidite, deformasyon yönü ve konfigürasyonun geometrik yapısı gibi çok boyutlu parametrelerin birlikte değerlendirilmesinin gerekliliğini göstermektedir. İlizarov Sirküler Eksternal Fiksasyon ile Yeni Nesil Lineer Tarsal Fiksatörün kuvvet, açı ve açı farkı parametreleri açısından biyomekanik karşılaştırması yapılabilmesi için daha geniş çaplı klinik araştırmalara ihtiyaç duyulduğu kanaatine varıldı.