Tıbbi Onkoloji Kliniğinde sarkom tanısıyla takip edilen hastaların demografik, klinik ve patolojik özelliklerinin incelenmesi

Sarkomlar tüm yetişkin malignitelerinin %1'inden azını oluşturan mezenkimal kökenli heterojen tümörlerdir. Tüm vakaların yaklaşık %80'i yumuşak dokudan geri kalanı ise kemikten kaynaklanmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü sınıflamasına göre 100'den fazla farklı histolojik alt tip bulunmaktadır. Bu tümörlerin çeşitliliği ve nadir görülmeleri, tanı zorluklarına yol açmakta ve sınırlı tedavi seçenekleriyle sonuçlanmaktadır. Çalışmamızın amacı, 2002 - 2022 yılları arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı'nda yumuşak doku ve kemik sarkomu tanısı ile takip ve tedavi edilen hastaların klinik, demografik, patolojik özelliklerini ve tedavi seçeneklerini incelemek ve bu bulguları literatürdeki verilerle karşılaştırmaktır. Nadir görülmeleri ve heterojen yapıları nedeniyle bu malignitelere ilişkin sınırlı sayıda klinik araştırma bulunmaktadır ve amacımız, kapsamlı bir incelemeleyle literatüre katkı sağlamaktır. Çalışmamızda Ocak 2002 ile Ocak 2022 tarihleri arasında kliniğimize başvurmuş sarkom tanısı ile takip ve tedavi edilen vakalar retrospektif olarak değerlendirildi. Verileri tam olan 212 hasta dosyası incelendi. Veriler tıbbi onkoloji arşiv kayıtlarından, Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi otomasyon sisteminden ve hasta dosyalarından elde edildi. Elde edilen veriler, literatürle uyumlu şekilde, kliniğimizde sarkom tanısı almış hastaların %80'inden fazlasının yumuşak doku sarkomu olduğunu gösterdi. Erkeklerde sarkom sıklığı kadınlara oranla 1,3 kat daha yüksek bulundu. Hem yumuşak doku hem de kemik sarkomlarında alt ekstremiteler en sık etkilenen anatomik bölge olup hastaların en yaygın başvuru nedeni ağrısız kitle olarak saptandı. Cerrahi eksizyonun hastaların büyük çoğunluğunda birincil tedavi yöntemi olarak uygulandığı gözlendi. Tanı anında, hastaların %18,87'sinin metastatik hastalığa sahip olduğu ve en sık görülen metastaz bölgesinin akciğer olduğu gözlendi. Sarkomlarda birinci basamak tedavide en sık antrasiklin bazlı rejimler tercih edilmekte olup kliniğimizde de literatür ile benzer şekilde en sık kullanılan tedavi protokolünün doksorubisin ve ifosfamid kombine rejimi olduğu görüldü.