Doris Lessing'in Briefing for a descent into hell adlı romanında baskı ve benlik teknolojileri

Bu çalışma, Doris Lessing'in, Briefing for a Descent into Hell (1971) adlı eserinde, akıl ve akıl dışı ikili karşıtlığını yapı bozumuna uğratırken Foucaultcu baskı teknolojileri ve benlik teknolojilerine ulaştığını göstermeyi amaçlamaktadır. Romanda, Lessing akıl hastası kabul edilen Charles Watkins ana karakteri aracılığıyla, 1960'larda İngiltere'de yaşayan ayrıştırıcı uygulamalarla kuşatılmış modern insanı resmeder. Bireyi akıl/akıl dışı, medeni/ilkel ve normal/anormal gibi ikiliklerle kuran psikiyatri, arkeoloji ve eğitim gibi alanlar, Watkins ve diğer sözde deli karakterler üzerinden Lessing'in eleştiri oklarına maruz kalmıştır. Aşamalı yapılarla ayıran, sınıflandıran insan merkezci Batı epistemi, antik dönemin benlik teknolojilerinden—varoluş sanatından—uzaklaşmış ve yerleşmiş bilimsel bilginin yardımıyla bireyi öz-parçalanmışlığa itmiştir. Foucault baskı teknolojilerine karşı benlik teknolojilerinin bireyin kendini sosyal norm ve egemen yapılardan bağımsız olarak kurmasına olanak verdiğini kabul ederken, benzer şekilde, Lessing de akıldışını çıkış yolu olarak kullanan böyle bir özgürlük için yöntemler bulmaya çalışır. Bu yüzden, Lessing'in akıldışı savı Foucaultcu delilik ile kesişir ve benlik teknolojileri olarak Jungcu psikoloji ve Tasavvuf ile paralellik gösterir. Bu bağlamda, delilik kavramı çerçevesinde, bu çalışma Lessing'in Briefing for a Descent into Hell'inde özneyi kuran baskı teknolojileri ve benlik teknolojilerini irdeler.