Integration of production, transportation, and inventory decisions in supply chains

Bu tezde tedarik zincirlerinde üretim, taşıma ve envanter kararlarının entegrasyonu üzerine çalışılmıştır. Entegrasyon detayları iki düzeyde ele alınmaktadır. Tezin ilk aşamasında, tek aşamalı bir tedarik zincirinde üretim ve sevkiyat programlarının koordinasyonunu sağlayan operasyonel seviyede bir model kullanılmıştır. Tesisin üretim planlaması problemi tek bir süreç olarak modellenmiştir. Tesisten uzakta bulunan işler sonlu sayıda kapasiteli araçlar kullanılarak tesise getirilmektedir. İşlerin kaynağına yakın olarak konuşlandırılmış olan bu araçlar, işlenmesi bitmiş işlerin teslimatında (dağıtım) da kullanılmaktadır. Tezin ilk aşamasında hem üretim tesisinin hem de araçların çizelgelerini oluşturan bir model geliştirilmiştir. Bu model aynı araçların hem tedarik hem de dağıtımda etkin olarak kullanılmalarına olanak sağlamaktadır.Tezin ikinci aşamasında, üretim kapasitelerini göz önüne alan, üretim planlama ve dağıtım problemi için taktik seviyede bir model geliştirilmiştir. Modelin amacı toplam taşıma ve envanter maliyetlerini en azlamaktır. Bu sistemdeki üretici, dağıtımı iki tip araç kullanarak yapabilmektedir. İlk tip araç sınırsız sayıda kullanılabilirken, maliyeti daha düşük olan ikinci tip araçların sayısı zamana bağlı olarak değişmektedir. Problem yapısını etkileyen operasyonel faktörlerin her bir kombinasyonu için ya en genel maliyet yapısı için sözde polinom bir algoritma geliştirilmiş ya da doğrusal maliyet fonksiyonları için bile böyle bir algoritmanın olamayacağı ispatlanmıştır. Tüm kombinasyonlar için geçerli en iyilik koşulları incelenmiş ve tüm problemler için geçerli kapsamlı bir formülasyon geliştirilmiş ve operasyonel faktörlerin sistem maliyetleri üzerine etkileri tespit incelenmiştir.Tezin üçüncü aşamasında, önceki aşamada önerilen problemlerden biri daha detaylı olarak incelenmiştir. Sanayi uygulamalarından esinlenerek üç çözüm yaklaşımı önerilmiş (koordine-edilmemiş, aşamalı-koordineli ve merkezi-koordineli) ve bunların formülasyonu yapılmıştır. Bu yaklaşımlar arasındaki temel fark alt problemlerin çözüm şeklidir (bütünleşik veya sırayla, sezgisel veya en iyi). Alt problemler ve bunların özel durumları için tam çözüm yöntemleri geliştirilmiş ve bunların zorlukları ispatlanmıştır. Bu üç yaklaşım sayısal analizler kullanılarak karşılaştırılmış, bu sayede entegrasyonun kıymeti farklı taşıma koşulları için değerlendirilmiştir.