Tek merkezde izlenen meme kanseri hastalarının adjuvan sistemik tedavi sonuçlarının retrospektif olarak incelenmesi

Amaç: Meme kanseri dünyada, kadınlarda cilt kanserleri hariç tutulduğunda en sık görülen kanserdir. Tarama ve tedavi modalitelerindeki gelişmelerle sıklığı azalmakla birlikte, meme kanseri kadınlarda görülen en sık kanser olmaya devam etmektedir. Dünyada ve ülkemizde meme kanseri ile ilgili birçok çalışma bulunmaktadır. Ancak ülkemiz literatürüne baktığımızda kemoterapi modalitelerini birebir karşılaştıran yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bu alanda çalışmaya ihtiyaç bulunmaktadır. Biz de meme kanserli hastalara uygulanan adjuvan sistemik tedavilerin rekürren hastalık ve mortaliteye olan etkisini incelemeyi; ayrıca kliniğimizde takip edilen hastaların tedavi yanıtlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2010-2013 tarihlerinde, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi/Medikal Onkoloji polikliniğine başvuran meme kanseri tanısı olan 2000 hastanın dosyaları geriye yönelik tarandı. Adjuvan tedavi almış olan 502 hastanın verileri kaydedildi. Bilateral meme kanseri olanlar ve erkek hastalar analizlere dahil edilmedi. Geriye kalan 486 hasta üzeriden analizler yapıldı. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 50.9 ±11; %44.7'si tanı sırasında premenopozaldi. Patolojik tanılarına baktığımızda hastaların %84.8'i İDK , %5.1'i İLK , %4.9'u IDK+ILK tanısı almış ve bunların %81.1'i hormon reseptör pozitif , %69.7'sinin ise ki67 değeri yüksek (≥%14) idi. Hastaların %10'u sadece taksan içeren kemoterapi rejimi , %17.3'ü sadece antrasiklin, %72.7'si ise hem taksan hem de antrasiklin içeren kemoterapi almıştı. Hastaların, ortalama 68.4 ±20 ay takip süresi sonrası %10.1'inde metastaz gelişmiş, %7.2 'si ise exitus olmuştu. Literatürden farklı olarak, sadece antrasiklin alan grubun genel sağkalım ve hastalıksız sağkalımı, antrasiklin ve taksan alan gruba göre daha iyi bulundu. Premenopozal hastalara sadece tamoksifen verilmesi ile tamoksifen ve LHRH agonisti verilmesi arasında sağkalım açısından anlamlı fark saptanmadı. Postmenopozal hastalarda, sadece aromataz inhibitörü alan grup ile ardışık tedavi (tamoksifen sonrası aromataz inhibitörü) alan grup arasında sağkalım açısından anlamlı fark saptanmadı; sadece aromataz inhibitörü alan grup ile sadece tamoksifen alan grup arasında da sağkalım farkı saptanmadı. Sonuç: Bu çalışma ile kliniğimizde izlenen meme kanseri hastalarının rekürens ve mortalite oranlarının literatürle karşılaştırma şansımız oldu ve genel olarak literatürle benzer sonuçlar elde edildi. Anahtar Sözcükler: Meme Kanseri, Kemoterapi, Endokrin Tedavi