Tekrarlı hiperterminin farelerde iskelet kası ve motor fonksiyon üzerine etkilerinin araştırılması

Çalışmamızda, tekrarlanan hipertermi uygulamasının farelerdeki mitokondriyal fonksiyon ve proteostaz üzerindeki etkilerini ve sonuç olarak motor ve anksiyete benzeri davranışlar üzerindeki etkilerini incelemiştir. Kırk Swiss erkek fare beş gruba ayrılmıştır: Kontrol Maruziyet (con-E), 39°C/15 dakika/7 gün (39E), 41°C/15 dakika/7 gün (41E), Kontrol Maruziyet ve İyileşme (con-ER), 39°C/15 dakika/7 gün ile 7 günlük iyileşme (39ER), ve 41°C/15 dakika/7 gün ile 7 günlük iyileşme (41ER). Maruziyetten sonra, 41E grubu kas zayıflığı göstermiştir (p<0.05). 39E ve 41E grupları, EPM testinde anksiyete benzeri davranışlar sergilemiştir (p<0.05). Gastrokinemius dokularından yapılan mRNA ifadesi analizi anlamlı değişiklikler göstermiştir. Pgc-1α seviyeleri 39E VE 41E gruplarında azalmıştır (p<0.05). Pgc-1β ifadesi önemli ölçüde farklılık sıcaklık ve iyileşme etkenleri ile artış göstermiştir (39E ile 41ER (p<0.01), 39ER ile 41ER (p<0.01) ve 41ER (p<0.01)). Tfam ifadesi 39ER grubunda anlamlılık göstermiştir (p<0.01). 39ER grubunda NRF1 ifadesi artmıştır (p<0.05). Pink1 39E ile 41E arasında farklı yönelim göstermiştir (p<0.05). PARKIN, 41E ile 41ER arasında iyileşme etkeni ile değişmiştir (p<0.01). Ucp2 ifadeleri 39ER ile 41ER arasında anlamlı derecede farklıdır (p<0.05). Özetle, orta dereceli hipertermi (39°C) otofajiyi baskılanmış, kas gücünü akut dönemde korumuştur. İyileşme sonrası Nrf1-Tfam-Ucp2 aracılı mitokondriyal program aktive olurken, kas gücü gerilemiştir. Yüksek dereceli hipertermi ise (41°C) akut dönemde mitokondriyal disfonksiyona ve kas gücü düşüşüne neden olmuştur. İyileşme sürecinde Pgc-1β'nin mitokondriyal biyogenezi ve mitofaji ilişkili Parkin ifadesi artmıştır. Orta dereceli hipertermi, akut dönemde belirgin anksiyete benzeri davranışlar göstermiş, iyileşme sonrası bu durum gerilemiştir. Anahtar kelimeler: Tekrarlı Hipertermi, Mitokondri, İskelet Kası, Motor Fonksiyon