Tekrarlayan implantasyon başarısızlığı tanısı konulan kadınlarda sekretuvar faz endometriyumda MECA-79, α4β1 integrin ve MUC-2 ekspresyonlarının immünohistokimyasal olarak incelenmesi

İmplantasyonun başarılı olabilmesi endometriyum ve blastokistin karşılıklı uyumlu etkileşimine bağlıdır. Tekrarlayan implantasyon başarısızlığı (TİB) 40 yaş altı kadınlarda en az üç in vitro fertilizasyon (IVF) döngüsünde taze veya dondurulmuş yüksek kaliteli embriyo transferi sonrası klinik olarak gebelik elde edilememesi olarak tanımlanmaktadır. Son yıllarda yapılan çalışmalar TİB nedenleri arasında blastokist ve maternal dokunun karşılıklı bozulmuş iletişiminden bahsetmektedir. TİB öyküsü olan kadınlarda IVF tedavisinde iyi kalite embriyo transferine rağmen gebelik elde edilememesi endometriyal faktörleri ön plana çıkarmaktadır. İmplantasyon penceresi olarak adlandırılan ve blastokistin kabul edildiği zaman dilimi olarak bilinen bu dönemde endometriyumda bulunan implantasyonda etkili olabileceği düşünülen bazı moleküller bulunmaktadır. Bu moleküllerin varlığı ve yoğunluğunun karşılaştırılması ile ilgili birçok çalışma bulunmasına rağmen α4β1 integrin, MUC-2 ve MECA-79 gibi önemli moleküllerin araştırıldığı karşılaştırmalı bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada amaç, implantasyonda rol oynadığını düşündüğümüz adezyon moleküllerinin kontrol grubu ve TİB olan hastalarda karşılıklı immünohistokimyasal ve histolojik olarak değerlendirilmesidir. Bu nedenle Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Kadın Doğum Polikliniği'ne gelen TİB tanısı konulmuş 21 hastadan ve daha önce gebelik öyküsü olan 21 hastadan menstrüel siklusun 19-21. günleri arasında endometriyal biyopsi örnekleri alınmıştır. Alınan biyopsi materyalleri α4β1 integrin, MUC-2 ve MECA-79 belirteçleri için immünohistokimyasal olarak analiz edilirken, tüm örnekler ultrastrüktürel olarak incelendi. Yapısal olarak TİB grubunda bazı örneklerde yüzey ve bez epitelinde histolojik olarak farklılaşmalar görülmekle birlikte TİB tanılı hastaların immünohistokimyasal örneklerinde MUC-2'nin kontrol grubuna oranla anlamlı derecede yüksek çıkması dikkat çekti.