Çağdaş İngiliz tiyatrosunda mekansallık ve zamansallık

Zaman ve mekan uzun bir felsefi tarihe sahip birbirine bağlı iki konsepttir. Bu konseptler kimlik oluşumunun temelinde yatarlar ve çağdaş edebi eserlerde önemli bir etkiye sahiptirler. Zaman ve mekan algısı postmodern teorinin ortaya çıkmasıyla değişmiştir ve bunun etkisi, 1980ler ve bugün arasını kapsayan çağdaş İngiliz tiyatrosunda gözlemlenebilir hale gelmiştir. Çağdaş İngiliz yazarlar sadece (tarihsel ve tarihsel olmayan) kimlik arayışlarını incelememişlerdir, aynı zamanda oyunlarında zaman ve mekanı yeni teatral tekniklerle deneyimleyerek, alışılagelmiş tiyatro konseptlerini yıkmayı veya dönüştürmeyi amaçlamıştırlar. Buna ek olarak, oyunlarında, varoluşsal kaygıyla birlikte mekânsal ve zamansal sınırların psikolojik ve sosyal yansımaları ana meseleler olmuştur. Bu nedenle, bu tez, tiyatral zaman ve mekan kullanımına, Caryl Churchill'in Icecream ve Top Girls, Roy Williams'ın Sucker Punch ve Joe Guy ve Mark Ravenhill'in Over There ve Ten Plagues adlı eserlerini analiz ederek ışık tutmayı amaçlar. Bu konseptlerin postmodern, postkolonyal ve postdramatik oyunlardaki kullanımı sadece metinsel olarak incelenmeyecek, aynı zamanda teatral performansların detaylarıyla da tamamlanacaktır. Seçilen bazı oyunlar kadınların ve siyahilerin problemli temsillerini sahneye koyduğu için mekan-zamansal kesişimlerde kadın ve siyahi kimliklerin oluşumuna da özel bir önem verilecektir.