Farklı elementlerle katkılanmış erbiyum esaslı hidroksiapatitlerin teorik modellenmesi ve deneysel karakterizasyonu ve bazı temel organik bileşiklerin kuantum kimyasal çalışması

Bu tezde, erbiyum bazlı farklı hidroksiapatitlerin teorik ve deneysel olarak karakterize edilmesi ve bazı temel organik bileşiklerin kuantum kimyasal analizlerine tabi tutulması amaçlanmaktadır. Bu, itriyum (Y), seryum (Ce), praseodim (Pr) ve erbiyum (Er) dahil olmak üzere ortak katkılı hidroksiapatit (HAp) yapılarının ilk teorik ve deneysel analizidir. Y, Ce ve Pr konsantrasyonlarının 0.13, 0.26, 0.39, 0.52, 0.65 ve 0.78 at.%'lik konsantrasyonlarının pratik olarak her 10 kalsiyum atomunda değiştirilmesiyle, Er ise 0.39 at.%'de sabit tutulurken, malzemeler oluşturuldu ıslak bir kimyasal işlem kullanarak. Üretilen numuneler spektroskopik, termal ve in vitro biyouyumluluk testlerine tabi tutuldu. Enerji bant aralığı, durum yoğunluğu ve lineer absorpsiyon katsayısı teorik olarak hesaplandı. Y, Ce ve Pr konsantrasyonunun termal, morfolojik ve yapısal faktörler üzerindeki etkileri üzerine araştırmalar yapılmıştır. Numunelerde HAp yapısının oluşturulması, Raman ve Kızılötesi (FTIR) spektroskopileri ile doğrulanmıştır. Teorik çalışmalar, bant aralığında düşüş gösteren %0.39 at.% katkı maddesi içeren numune dışında, Y miktarını artırmanın yoğunluğu 3.1724 g cm-3'ten 3.1824 g cm-3'e yükselttiğini ve bant aralığını düşürdüğünü göstermiştir. enerji 4.196 eV'den 4.156 eV'ye. Ayrıca çeşitli miktarlarda Ce atomları eklenerek yoğunluk 3,1745'ten 3,1950 gcm-3'e yükselmiş ve bant aralığı enerjisi 0,26Ce-0,39Er-HAp ve 0,52Ce-0,39Er- hariç kademeli olarak 4,1591 eV'den 4,1053 eV'a düşmüştür. HAp, enerji bant aralığının yükseldiği yer. Ayrıca teorik sonuçlar, Pr atomlarının eklenmesiyle yoğunluğun 3,154'ten 3,179 gcm-3'e yükseldiğini ve bant aralığında 4,1739'dan 4,0618 eV'ye sürekli düşüşler gösterdi. Doğrusal absorpsiyon değerleri ortaya çıktıfoton enerjisindeki artışla azaldı. Hücre canlılığı ko-dopant içeriğinden etkilenmiş ve bu değer tüm örnekler için %83'ün üzerinde bulunmuştur. 10 molekülün (Benzen (C1), Fenol (C2), Toluen (C3), Benzoik asit (C4), Asetofenon (C5), Klorobenzen (C6), Bromobenzen (C7) korozyon önleyici özelliklerini incelemek için kuantum mekanik yöntemler kullanılmıştır. , Benzaldehit (C8), Naftalin (C9) ve Antrasen (C10) Sonuçlar, organik bazlı korozyon inhibitörlerinin davranışının, iyi korozyon inhibitörlerinin performansıyla bağlantılı olduğunu göstermiştir.