Tibia şaft kırığının rotasyonel deformite ile kaynamasının, ayak bileği eklemi yüklenmelerine olan etkisinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Tibia şaft kırıkları en sık görülen uzun kemik kırıklarındandır. Kilitli intramedüller çivi uygulaması, günümüzde tibia şaft kırıklarının tedavisinde standart yaklaşımdır. İntramedüller çivi uygulanan tibia şaft kırıklarında malrotasyon insidansının %19-41 arasında olduğu bildirilmiştir. Bu çalışmada, intramedüller çivi uygulanan tibia şaft kırıklarında rotasyonel deformitenin sebep olduğu, ayak bileği ekleminde ve implantta oluşan yüklenmelerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal Metod: Nötral, 5° internal rotasyon (İR), 15° İR, 25° İR, 5° eksternal rotasyon (ER), 15° ER ve 25° ER olarak toplam 7 model oluşturulmuştur. Tüm modellerde yüklenmeler sonlu elemanlar analizi yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar: Tibiotalar kıkırdak üzerinde en çok yüklenme 25° İR modelinde gerçekleşmiştir. Diğer yandan en az yüklenme nötral modelde izlenmiştir. 25° İR modelinde maksimum principle stres (3.742 MPa) ve Von Mises (1.988 MPa) değerlerinin en yüksek olduğu nokta kıkırdağın posteromedial bölgesinde olduğu görüldü. Çıkarımlar: Tibia şaft kırıklarının intramedüller çivi ile tedavi edilmesinde malrotasyon kıkırdakta artmış strese neden olmaktadır. Malrotasyon arttıkça yüklenmeler de artmaktadır. İnternal rotasyon, eksternal rotasyona göre artmış yüklenmelere neden olmaktadır. Anahtar Kelimeler: Tibia Şaft Kırıkları, Malrotasyon, İntramedüller Çivileme, Sonlu Elemanlar Analizi