Tiroid disfonksiyonu olan hastalarda tedavi öncesi ve sonrası kanda Phoenixin-14, Elabela, Alamandin, Amphiregulin molekül düzeylerinin araştırılması

Tiroid disfonksiyonları tüm toplumlarda Endokrinoloji ve Metabolizma kliniklerinin önemli bir sorunu olarak karşımızda çıkmaktadır. Tiroid stimülan hormon(TSH), serbest tiroksin (sT4) ve serbest triiodotironin (sT3)'i bir tarafa bırakacak olursak diğer altta yatan olası mekanizmalar tam olarak henüz ortaya konulamamıştır. Dolayısıyla bu çalışmada tiroid disfonksiyonlarında alamandin, amphiregulin, elabela ve phoenixin-14 hormonlarının rolü olup olmadığının ortaya çıkarılması amaçlandı. Bu çalışmada tiroid disfonksiyonlarını araştırmak üzere kontrol (sağlam ötiroidik) (n=13 Erkek(E); n=17 Kadın(K)), subklinik hipotiroidi (n=7 E; n=23 K), aşikâr hipotiroidi (n=9 E; n=21 K), subklinik hipertiroidi (n=14 E; n=16 K), ve aşikâr hipertiroidi (n=9 E; n=21 K) olmak üzere toplam 150 katılımcı dâhil edildi. Bir gece açlığı takiben katılımcılardan venöz 5 ml kan alındı. Elde edilen serumlarda yukarıda bahsi geçen parametreler ELİSA yöntemi ile çalışıldı. Diğer parametreler(TSH, sT3, sT4 vb.) ise hastane kayıtlarından elde edildi. Çalışmamızda katılımcıların yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel anlamlı bir farklılık yoktu(p>0,05). TSH düzeyleri hipotiroidide artarken(p<0,05), sT3 ve sT4 düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı azalmaktaydı(p<0,05). Hipertiroidide ise tam zıttı sonuçlar elde edildi. Kontrol değerleri ile karşılaştırıldığında subklinik hipotiroidide amphiregulin düzeyleri kayda değer bir şekilde azalırken(p<0,05), aşikâr hipotiroidide ise yine kayda değer şekilde elabela düzeyleri azalmıştı(p<0,05). Ayrıca yine subklinik hipertiroidide kayda değer şekilde azalan(p<0,05) alamandin ve aşikâr hipotiroidi ve subklinik hipotiroidide ise kayda değer azalan(p<0,05) phoenixin-14 düzeyleri tespit edildi. Sonuç olarak bu çalışmada bahsi geçen moleküller tiroid disfonksiyonlarını birbirinden ayırt edici önemli bir laboratuvar parametresi adayı olacağı öngörülmektedir.