Tiroid fonksiyon bozuklukları ile meme kanseri arasındaki ilişkinin menopozal duruma göre değerlendirilmesi

Giriş: Meme kanseri, dünyada ve Türkiye 'de kadınlar arasında en sık görülen ve en sık ölüme neden olan kanserdir. Türkiye ve dünya genelinde artan insidansı nedeniyle olası risk faktörlerinin belirlenmesi önem arz etmektedir. Tiroid ve memenin her ikisi de hormonal olarak hipotalamus-hipofiz-bez ekseni tarafından düzenlenir. Bu benzer hormonal düzenleme tiroid fonksiyon bozukluları ile meme kanseri arasında olası ilişkileri meydana getirmektedir Tiroid fonksiyon bozuklukları ile meme kanseri arasındaki ilişkinin belirlenmesi olası risk analizi ve önleyici çalışmalar açısından önemlidir.Bununla birlikte hipotiroidi ve hipertiroidinin meme kanseri riski üzerindeki etkisi ve menopozal ilişkisi henüz aydınlatılmamıştır. Amaç: Bu çalışmanın amacı, meme kanseri hastalarının tiroid fonksiyon test sonuçlarını menopozal durumuna göre karşılaştırarak meme kanseri riski üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Çalışmamıza Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğine Şubat 2019-Ekim 2023 yılları arasında başvuran ve meme kanseri tanısı alan kadın hastalar dahil edildi. Primer tanısı hastanemizde konulmamış ve nüks ile başvuran hastalar, erkek hastalar ve sistemsel bilgilerine ulaşılamayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Araştırmaya dahil edilen hastaların Ankara Bilkent Şehir Hastanesi veri sisteminde yaş, cinsiyet gibi demografik bilgileri ,postoperatif patoloji ,tanısal biyopsi patolojik değerlendirilmesi ve preoperatif kan tablosundaki tiroid fonksiyon testi(sT4,sT3 ve TSH) sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen 1469 hasta premenopozal ve postmenopozal olarak iki gruba ayrıldı .Tiroid fonksiyon testi sonuçları ,ötiroidi, hipertiroidi ve hipotiroidi olarak sınıflandırıldı. Premenopozal ve postmenopozal grup tiroid fonksiyon testleri sınıflandırılarak her iki grup kendi içerisinde olası ilişki açısından değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 532 (%36,2) hasta premenopozal ,937 (%63,8) hasta postmenopozal dönemde tanı almıştı. Hastaların yaş ortalaması 56,43 'tür. Değerlendirilen hastaların %16,7 sinin hipotiroidi ,%2,2 sinin hipertiroidi tanısı mevcuttu..1191 hasta(%81,1) ötiroidikti. Ortalama TSH değeri 2,04 mUI/ml, sT3 değeri 3,01 pg/ml, sT4 değeri 1,23 ng/dl idi. Hastaların klinikopatolojik verileri ve menopozal durum arasındaki ilişki değerlendirildiğinde premenopozal kadınlarda ortalama sT3 değeri 3,1 pg/dl, sT4 değeri 1,1 ng/dl TSH değeri 1,5 mIU/ml olarak ölçüldü. Bu değerler postmenopozal kadınlarda sT4 değeri 1,1 ng/dl ,sT3 değeri 3 pg/dl, TSH değeri 1,6 mIU/ml olarak değerlendirildi. TSH değerleri ile menopozal durum arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki izlenmedi (p=0.332) . Hipotiroidi hastalarının %71,5 i, hipertiroidi hastalarının %75 i postmenopozal olarak izlendi. Hipotiroidi ve hipertiroidi arasında yapılan regresyon analizinde ötiroidik hastaları referans grup kabul ettiğimizde %73,5 doğruluk oranı ile postmenopozal gruptaki hastaların hipotirodik olma olasılığını daha yüksek bulunmadı. Hipertiroidi ve postmenopozal dönem arasında ise bir ilişki bulunmadı. Sonuç: Çalışmamızda tiroid fonksiyon bozuklukları ile meme kanseri arasında, özellikle hipotiroidi tanılı postmenopozal kadınlarda daha belirgin olmak üzere ilişki olduğu izlendi. Çalışma verilerimizin retrospektif incelemelere dayalı olması nedeniyle hastalık seyri ve prognoz üzerine etkisi değerlendirilememektedir. Bu nedenle tiroid fonksiyon bozukluklarının premenopozal ve postmenopozal kadınlarda prognoza, hastalık seyrine etkisinin değerlendirilmesi ile, hipotiroidi ve hipertiroidi hastalarının meme kanseri riski açısından uzun süreli takiplerini içeren prospektif çalışmalara ihtiyaç bulunmaktadır Anahtar Kelimeler: Meme kanseri, tiroid fonksiyon bozuklukları, menopoz, hipotiroidi, hipertiroidi