Tiroid hastalıklarında difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntülemenin tanı ve tedaviye olan katkısı

Çalışmanın amacı tiroid fonksiyonları için difüzyon ağırlıklı görüntülemenin (DAG) yararlılığını değerlendirmek ve tiroid hastalıklarında manyetik rezonans görüntülemenin (MRG) klinik kullanımını saptamaktır.50 otoimmün tiroiditli hasta ve 20 sağlıklı gönüllüde difüzyon ağırlıklı eko-planar görüntüleme (EPI) ve tiroid fonksiyon testleri çalışıldı. Normal tiroid bezinde tiroid görünür difüzyon katsayı? apperent diffusion coeffisient (ADC) değerlerinin b100 için ortalaması 2,93 ± 0,37 x 10¯³, b600 için 1,97 ± 0,44 x 10¯³, b1000 1,62 ± 0,35 x 10¯³ mm²/sn'dir. Graves hastalarının tiroid ADC değerlerinin b100 için ortalaması 3,47 ± 0,26 x 10¯³, b600 için 2,25 ± 0,43 x 10¯³, b1000 için 1,64 ± 0,43 x 10¯³'dür. Hashimato hastalarının tiroid ADC değerlerinin b100 için ortalaması 2,53 ± 0,47 x 10¯³, b600 için 1,76 ± 0,52 x 10¯³, b1000 için 1,28 ± 0,29 x 10¯³ bulunmuştur.Graves hastalarının tiroid ADC değerleri normal grubun ve Hashimato hastalarının ADC değerlerinden önemli ölçüde yüksek bulundu. Bu hastalıkların T1 ve T2 ağırlıklı imajlarında önemli farklılık izlenmedi. ADC değerleri ile serum serbest T3 ve serum serbest T4 seviyeleri arasında korelâsyon izlenmedi. ADC değerleri göz önüne alındığında tiroid glandında anizotropi gözlenmedi.Tiroid hastalıklarının tanısında ve tiroid fonksiyonlarının değerlendirilmesinde difüzyon ağırlıklı görüntüleme yararlı olabilmektedir. Difüzyon ağırlıklı görüntüleme Hashimato ve Graves hastalığı ayrımında kısa süre içerisinde kullanılabilecek önemli bir görüntüleme yöntemidir.Anahtar Kelimeler: Difüzyon manyetik rezonans görüntüleme, tiroid hastalıkları, ADC, tiroid, tiroid fonksiyon testleri