Titanyum yüzeyler üzerindeki elmas benzeri karbon kaplamanın mikrobiyolojik ve biyokimyasal açıdan etkinliğinin incelenmesi

Dental implantların uzun dönem başarısında implant çevresi yumuşak doku bariyerinin devamlılığının önemi büyüktür. Bu bariyer sayesinde kemik ve implantın direk temasının mikroorganizmalarla kontaminasyonu engellenir ve bu bölgedeki enflamasyon riski azalmış olur.Ticari olarak saf Ti'dan yapılmış implantlarda bakteriyel tutunmanın azaltılması için transmukozal kısımlar pürüzsüzleştirilse de, Ti'un antibakteriyel etkinliğinin düşük olduğu varsayılarak bu kısımların hem fiziksel hem de biyouyumluluk açısından daha üstün özellikleri olan kaplama materyalleri ile kaplanması gündeme gelmiştir.Elmas benzeri karbon (DLC), elmas ve grafit gibi kristal yapılı karbonlarla yarışan, bazı ilginç özelliklere sahip amorf bir karbon yapısıdır. DLC' nin çok sayıdaki üstün özelliği göz önünde bulundurulduğunda, DLC kaplamanın yüzey pürüzlülüğü ve bunun sonucunda bakteriyel yapışmayı azaltarak, enflamasyonun önlenmesinde olumlu etkisi olup olmadığı incelenmelidir.Bu çalışmanın amacı, 1) DLC kaplı, titanyum nitrit (TiN) kaplı ve cilalı Ti disklerin pürüzlülüğün AFM ile karşılaştırılması 2) Bu yüzeyler üzerine biriken S.mutans ve S.sanguis miktarlarının karşılaştırılması 3) DLC kaplı, TiN kaplı ve herhangi bir yüzey kaplaması yapılmamış cilalı iyileşme başlıklarının çevresindeki PİOS'tan alınan örneklerdeki inflamasyon işeretçilerinin ELISA yöntemiyle karşılaştırılmasıdır.5mm çapında ve 2 mm kalınlığında 10 adet TiN kaplı, 10 adet DLC kaplı ve 10 adet ticari olarak saf Ti, disk şekilli örnekler hazırlanmıştır. Örneklerin yüzey işlemleri tamamlandıktan sonra yüzey topografileri AFM ile incelenmiştir. Aynı örnekler S.mutans ve S.sanguis besiyerlerine yerleştirilerek, diskler üzerinde birikmiş bakteri sayısına bakılmıştır.Enflamasyon işaretçilerinin tespiti için ise hastalardan alınan, TiN kaplı, DLC kaplı ve ticari saf Ti iyileşme başlıklarının çevresindeki implant çevresi oluk sıvısı örnekleri ELISA yöntemiyle analiz edilmiş, tüm veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.Mikrobiyolojik testlerin sonuçlarında, alınan AFM görüntüleriyle bağlantılı olarak azalmış yüzey pürüzlülüğüne bağlı olarak, DLC kaplı örneklerde bakteriyel yapışmanın istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaldığı görülmüştür.ELISA testi sonuçlarına göre, kullanılan yüzey kaplamalarının PİOS'daki inflamasyon işaretçilerinin miktarına etki etmediği bulunmuştur. Dolayısı ile DLC kaplamanın, implantların transmukozal kısımlarında kullanılmalarının herhangi bir yan etkisi olmadığı düşünülmüştür.