Tiyatro çalışmalarında kullanılan dövüş sanatları tekniklerinin oyuncunun sahne mevcudiyetine etkisi

Bu tez, tiyatro sanatında oyuncunun sahne mevcudiyetini geliştirmeye yönelik dövüş sanatları tekniklerinin potansiyelini araştırmaktadır. Temel hareket noktası; fiziksel disiplinlerin, yalnızca bedeni değil, aynı zamanda zihinsel ve enerjisel boyutları da eğiten bütüncül yapılar olduğudur. Çalışmada mevcudiyet kavramı, öncelikle felsefi bir düzlemde ele alınmış; Heidegger'in "orada-olma" (Dasein), Sartre'ın "varoluş" ve Merleau-Ponty'nin "yaşantılanan beden" kavramları üzerinden düşünsel bir zemin oluşturulmuştur. Ardından, farklı dövüş sanatları tekniklerinin (Aikido, Capoeira, Systema, Tai Chi, Kalaripayattu vb.) oyuncunun bedensel farkındalığına ve sahne üzerindeki enerjik varoluşuna nasıl katkı sunduğu sorgulanmıştır. Tezin odak noktası olan Kalaripayattu, hem tarihsel hem de uygulamalı yönleriyle detaylandırılmış; bu bağlamda, performans öncesi uygulanabilecek bir fiziksel hazırlık modeli önerilmiştir. Modelin içinde nefes, denge, merkezleme, hayvan formları ve gibi başlıklar yer almakta, bu unsurların her birinin oyuncunun psiko-fiziksel hazırlığına katkısı açıklanmaktadır. Tez, dövüş sanatları tekniklerinin yalnızca sahne öncesi ısınma araçları olarak değil, aynı zamanda oyuncunun varoluşsal derinliğini artıran yaratıcı kaynaklar olduğunu savunmaktadır. Bu yönüyle çalışma, tiyatro pedagojisine disiplinlerarası bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Oyuncu mevcudiyeti, tiyatro, dövüş sanatları, kalaripayattu, psiko-fiziksel yöntem