Amerikan bilim kurgu romanlarında trans/posthümanist temalar

Teknolojik ve bilimsel gelişmeler ışığında dünyamız sürekli bir değişim içindedir. Birçok düşünür bu değişimin bizi güzel bir sonuca ulaştırıp ulaştırmayacağı üzerine çalışmalar yapmıştır. Transhümanizm, insanların fiziksel ve psikolojik kapasitelerinin teknoloji ve bilim aracılığıyla geliştirilip aşılmasının mümkünlüğünü ve cazibesini konu alan entelektüel ve kültürel bir akım olarak ve "transitional human" (geçişken insan) öbeğinden türeyerek 1980'lerde ortaya çıkmıştır. Dönüşen insanın ulaşacağı son nokta olarak ifade edilen "posthuman" ise her açıdan insan tanımını aşan, algısal bakımından en üst seviyeye ulaşmış bir varlık olarak tanımlanmaktadır. Transhumanistler teknolojiyi, insanları biyojinin sınırlandırmalarından kurtaracak bir araç olarak görürler. Diğer yandan, teknoloji ve bilimin insanla olan ilişkisini konu alan bilimkurgu janrı, insan ve makinenin birlikte evrimleşmesi üzerine karamsar bakış açıları sunar. Bunun en iyi örnekleri "cyberpunk" adlı bilimkurgu alt türüne ait eserlerde gözlemlenmektedir. Philip K. Dick'in Do Androids Dream of Electric Sheep adlı romanı, insan-android ilişkileri ve teknolojinin hakim olduğu yakın bir gelecekteki gerçeklik/yapaylık kavramları üzerine önemli fikirler sunmaktadır. Aynı şekilde William Gibson'ın Neuromancer adlı eserinin temel aldığı konular, insan-yapay zeka/cyborg ilişkileri, yapay gerçeklik, ve beden-zihin ilişkisidir. Bu çalışmadaki amacım, bilimkurguyu teknolojik ve bilimsel gelişmeler ile ilgili olarak iyimser ve kötümser iki zıt bakış açısı üzerinden incelemektir. Bunun için, transhümanist ve posthümanist felsefeleri temel alarak, cyberpunk eserlerdeki karamsar bakış açısını analiz etmeyi amaçlamaktayım.