1990 sonrası çağdaş sanatta dönüştürülmüş malzemeler ve mekansal kurgu

1990 sonrası dönem içerisinde dünyada yaşanan teknolojik, politik, ekonomik ve kültürel değişimlerin sanat alanında da yansımaları görülmektedir. Bu değişimler sanatta çoğulcu bir yapıyı ortaya çıkarmış ve sanatın malzeme çeşitliliğindeki artışta da önemli bir faktör olmuştur. Bu çoğulcu dilin oluşturduğu çeşitlilik sanatçıların çalışmalarında seçtikleri konularda da görülmektedir. Bu tez çalışmasında çağdaş sanatta yaygın olarak görülen çeşitli konular içerisinden seçilen; Politik, Etnisite ve Cinsiyet konulu ve dönüştürülmüş malzemeler ile çalışan sanatçıların eserleri incelenerek açıklanmıştır. Günlük hayattaki hazır nesneleri ilk kez 1917 yılında Marcel Duchamp'ın sanat eserine dönüştürmesiyle hazır nesneler sanatta görünüm kazanmıştır. 1990 sonrasındaki sanatçılar dünyadaki en güncel değişimleri eserlerine yansıtarak, bu eğilimi geliştirerek devam ettirmiştir. Günümüz çağdaş sanatçıları hazır ve atık malzemeleri eserlerinde sıklıkla kullanmaktadırlar. Günlük hayattaki herhangi bir mekanın sanat eserine dönüştüğü veya günlük hayata ait çeşitli objelerin herhangi bir mekan içerisine yerleştirilerek sunulduğu çalışmalar incelenerek mekan-obje ilişkisi arasındaki etkileşimler araştırılmıştır. 2015-2018 yılları arasında Art Basel Sanat Fuarı, London Frieze Sanat Fuarı, Venedik Bienali ve İstanbul Bienalinde sergilenen en güncel çalışmalar araştırılarak maddesel çalışmalar kapsamında sanattaki en güncel eğilimler üstünde durulmuştur. Türk Çağdaş sanatçıları Şakir Gökçebağ ve Ferhat Özgür'ün 2017 yılındaki malzeme odaklı çalışmalarından oluşan kişisel sergileri çerçevesinde onlarla röportaj yapılmıştır. Sürekli gelişen teknolojiyle sanayide üretilen nesnelerin mükemmelliği ve çeşitliliği artmaktadır. Bu süreklilik, sanatın malzeme olanaklarını sınırsızlaştırmakta önemli bir etken olagelmiştir.