İstanbul'un Antakyalı Rum Kilisesi koruyucularının yerötesi yaşamları ve toplulukları

Bu tez, büyük çoğunluğu Hatay'ın Altınözü ve Samandağ ilçelerindeki Arapça konuşulan Rum köylerinden gelen İstanbul'daki Rum Ortodoks kilise koruyucularının yaşantı deneyimlerini ve yerelötesi topluluk ağlarını incelemektedir. Kilise koruyucuları ve aileleri, il merkezi Antakya'ya, ekonomik ve kültürel merkez İstanbul'a ve Avrupa'ya göç eden birbirine bağlı toplulukların bir parçasıdır. Bu bakımdan, yerelötesi ağlarının, bir yandan topluluklarının ve kimliklerinin kendilerini sürdürmelerine nasıl yardımcı olurken, diğer yandan da topluluklarını ve kimliklerini nasıl büyük ölçüde dönüştürdüğünü aydınlatmayı amaçlıyorum. Bu tez, Antakyalı Rum cemaatini çeşitli bağlamlarda analiz eden diğer çalışmalardan, kilise koruyucularının tanıklıklarına ve deneyimlerine odaklanarak ve onları Antakyalı Rumların son yarım yüzyılda geliştirdikleri ve sürdürdükleri yerelötesi ağın içine yerleştirerek farklılaşıyor. Sadece bu yoğun yerelötesiliği değil, aynı zamanda kentsel dönüşüm, turizm, farklı inanç toplulukları arasındaki ve aynı inanç topluluğu içindeki ilişkiler, gayrimüslim kurumlar, İstanbul ve Hatay'ın tartışmalı tarihi ve hafızasının kilise koruyucularının yaşamları üzerindeki etkilerini açıklamak için, bu tezin bölümleri mekân rejimlerine göre düzenlenmiştir: İstanbul, Yurt dışı ve Memleket. Bu tezin, kilise koruyucularının konumları gereği, memleketlerindeki topluluklarının hareketliliği ve dönüşümü süreçlerine iştirak etmelerini benzersiz bir şekilde engelleyen ve mümkün kılan tarihsel ve sosyolojik güçlerin kesiştiği yerlerde yaşadıklarını, çalıştıklarını ve ibadet ettiklerini göstermesini umuyorum.