Tüketici kredisi sözleşmeleri

Tüketicinin bireysel ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için finans kuruluşlarına başvurması, her iki tarafın menfaatleri göz önüne alınarak tüketiciye kredi tesis edilmesi hukuki anlamda tüketici kredisi sözleşmelerinin doğmasına sebep olmuştur. Tüketicinin herhangi bir mal satın alması veya hizmet tedarikinde mali gücünün yetersiz olması nedeniyle istediği amaca ulaşamaması finans kuruluşlarının bu ihtiyaca yönelik yeni arayışlar içerisine girmelerini sağlamıştır. Banka veya benzeri finans kuruluşu karşısında tüketicinin desteklenmesi öngörülürken korunması da gerekmektedir. Bu kapsamda gerek dünyada gerek ülkemizde çeşitli yasal düzenlemeler yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı mesleki ya da ticari amaçlar dışında özel gereksinimlerini karşılamak için kredi arayışında olan tüketicilerin bu sözleşmeleri akdederken ve sözleşme süresince korunabilmesidir. Tüketici kredisi sözleşmelerinin tüketici hukukundaki temel ilkelere riayet edilerek hazırlanıp hazırlanmadığı ve tüketicinin bu sözleşmelere etkin biçimde katılıp katılmadığı analiz edilecektir. Çalışmaya temel oluşturan problem kredi veren finans kuruluşunca hazırlanan kredi sözleşmelerinde tüketicinin yeterli bilgi sahibi olmamasıdır. Tüketici kredisi sözleşmelerinde tüketiciye ek külfet getirilmesi, tüketicinin yükünün ağırlaştırılması ve kredi masrafları nedeniyle mağduriyetleri söz konusu olmaktadır. Bu çalışmada tüketici lehine getirilen hükümlerden yola çıkılarak tüketici kredisi sözleşmeleri hukuki açıdan değerlendirilecek ve tüketici kredisi sözleşmelerinde yaşanan problemler farklı yönleriyle incelenecektir. Öğretide tartışılan ve uygulamada karşımıza çıkan tüketici kredilerinde asıl borçtan ayrı talep edilen masraflar gibi tüketici aleyhine yapılan işlemlerin tüketicinin korunması hukuku kapsamında değerlendirilmesi yapılacaktır. Anahtar Kelimeler: Kredi sözleşmeleri, tüketici kredisi, tüketicinin korunması hukuku