Tüketiciye doğrudan sunulan dijital hizmetlerin KDV açısından vergilendirilmesi

İnternet ve dijitalleşme ticaretin seyrini değiştirmiştir. Bir zamanların büyük firmaları dijitalleşmeye ayak uyduramamış ve silinmiştir. Değişime ayak uyduran firmalar ise yeni büyükler olarak yerlerini almıştır. Devletin görevi önceden olduğu gibi bu ticareti zedelemeden gerekli vergiyi tahsil etmektir. Ancak bu sefer devletin işi daha zor gözükmektedir. Çünkü internetin yaygınlaşması ile yeni bir ticaret mekanizması ortaya çıkmıştır. Artık şirketler dünyanın her yerine, orada bulunmaksızın hizmet verebilmektedir. Bu yenilik, bugünkü anladığımız manada sınırları ve gümrük anlayışını bulanıklaştırmaktadır. Bu bulanıklaşma hukuki anlamda giderilmeye çalışılmalıdır. Biz de bu çalışmamızda teknolojinin gelişmesiyle birlikte bize yeni problemler sunan bir konuyu inceleyeceğiz. Dijital hizmetlerin katma değer vergisi açısından bir değerlendirmesini yapmaya çalışacağız. İsminden de anlaşılacağı üzere çalışmamız üç açıdan daraltılmıştır. Bütün e-ticaret çeşitlerini değil B2C denilen, doğrudan tüketici ile yapılan e-ticareti inceleyeceğiz. Doğrudan tüketiciye sunulan her türlü hizmeti (fiziksel mal teslimlerini vs.) değil yalnızca dijital hizmetleri inceleyeceğiz. Nihayet bu teslimlerde doğan her türlü vergiyi değil, KDV ekseninde bir inceleme yaparak çalışmamızı üç kademeli daraltmış olacağız. İlk bölümde elektronik ticaretin tanımlanması ve KDV-Elektronik ticaret ilişkisini anlamlandırmamıza katkı sağlayacak bazı vergi türlerini inceledik. İkinci bölümde problemlerimizi tanıma dair; sunum yerinin belirlenmesine dair ve efektif tahsil mekanizması açısında üçlü bir gruplamaya tabi tuttuk. Üçüncü ve son bölümde de bu problemlere çözüm önerileri sunmaya çalıştık.